Tijl Beckand 1

Tijl Beckand

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Gentleman Entertainer

Hotspots editie 21

Tekst: Lilian van de Kamp

The Gentleman Entertainer. Zo heet de voorstelling van Tijl Beckand waarmee hij momenteel door het land tourt. Op 29 oktober gaat hij zijn solovoorstelling opvoeren in Veluvine in Nunspeet. Deze gentleman, die volgens eigen zeggen netjes deuren openhoudt en stoelen aanschuift, gaat je die avond natuurlijk laten lachen, maar weet je misschien zelfs wel te verrassen met zijn voorstelling, waarin je ook een andere kant van Tijl te zien krijgt.

We kennen Tijl alleen samen met collega’s, is Tijl solo net zo leuk?

“Ik denk dat ik met mijn collega’s ‘hetzelfde leuk’ ben als alleen, voor zover je dat kunt meten. Maar in mijn eentje is er natuurlijk meer van mijzelf en neem ik meer ruimte in. Je kunt het vergelijken met een Mojito die bestaat uit rietsuiker, mint, soda, rum en een beetje zout. Als we met zijn allen spelen ben ik een bestanddeel van een cocktail en die cocktail heeft een unieke smaak. En als ik alleen ben, dan ben ik de pure rum en komt die smaak beter naar voren.”

Waar gaat The Gentleman Entertainer over?

“Ik ga het hebben over de evolutie van de mens. En of we kunnen spreken van een daadwerkelijke vooruitgang. Daarnaast gaat het over de mensen die er die avond zijn. Wie heeft de meeste mensen in dienst, wie is de grootste avonturier, wie is het kaalst, wie is het jongst, wie is het oudst, wie is er homoseksueel, wie is er getrouwd? Het is een voorstelling, waarin ik een vaste weg bewandel, maar die dus iedere avond anders is door de rol van het publiek. Er is veel interactie en er is zelfs een talkshow waarin iemand uit de zaal centraal staat. Wie? Dat weten we niet van te voren. En dan zit er nog een stuk over klassieke muziek in.

Een andere kant van je?

“Inmiddels weten meer mensen van mijn voorliefde voor klassieke muziek door het programma De Tiende van Tijl bij de AVRO. Die kant van mij is al wat meer belicht en daardoor is de schok wat minder groot misschien. Maar je zou kunnen zeggen dat 70% van de voorstelling is om te lachen, en verder gaat het over alle mooie en slechte dingen die de mensheid heeft voortgebracht.”

Was je niet onzeker of mensen die kant wel van je zouden accepteren, als ze je kennen als een comedian?

“Jawel. Ik ben blij dat het publiek mij heeft geaccepteerd. Je hebt zelf kunnen zien wat er allemaal aan kolder voorbij komt bij bijvoorbeeld Echt Waar?!. Daarom ben ik dus ontzettend blij dat mensen het accepteren als ik op een kruk ga zitten, een plaatje aanzet en daarover vertel. En dat ze de muziek mooi vinden en het leuk vinden wat ik er over vertel. We zijn op een gegeven moment gestopt met de Lama’s, niet omdat we het niet meer leuk vonden, maar omdat het gevaar op de loer lag dat als je daar te lang mee doorgaat, je er nooit meer vanaf komt. En als je alleen maar grappen maakt en alleen maar improviseert en op een dag zegt, nu wil ik wat anders doen, dan is er geen weg meer terug. Maar gelukkig blijk ik dus nog geen slachtoffer van het Swiebertje-effect te zijn. Ik vind het heel gezond om ook je andere kanten te ontwikkelen. Daarom heb ik ook dit theaterprogramma gemaakt, dat wilde ik ook heel graag doen.”

Echt Waar?!, de Tiende van Tijl. Is tv-maken heel anders dan theater?

“Televisie maken is een hele andere vorm van entertainment. Je maakt het voor de kijker, dus het wordt vaak als het gemaakt is glad gestreken, gemonteerd en geairbrushed. Het ziet er hartstikke mooi uit. Theater maak je voor die mensen die daar in de zaal zijn. Dat is veel intiemer, veel directer. Ondanks dat de tv-programma’s die ik doe ook altijd met publiek zijn, maak je het op dat moment voor de 1,3 miljoen kijkers thuis. En de mensen die aanwezig zijn, zitten daar als onderdeel van het tv-programma. Zij moeten dus ook de hele tijd tussen de stukjes door wachten. In die zin is tv publiek-zijn ondankbaarder. In een theater richt ik me op die paar honderd mensen in de zaal. Er is geen camera. Geen gaatje waardoor ik naar de wereld kijk.”

Ben jij een gentleman entertainer?

“Ik hou altijd een deur open voor een vrouw en ik laat altijd eerst de vrouw instappen en dan ga ik zelf aan de andere kant van de auto zitten. En ik schuif een stoel aan in een restaurant. Op entertainment gebied heb ik een Televizier Ring gewonnen en dat is toch wel een grote entertainment prijs. Maar de naam van de voorstelling komt eigenlijk van James Bond. Ik ben een enorme liefhebber van alles wat met James Bond te maken heeft. Hij wordt omschreven als The Gentleman Spy, hij is dan wel een spion, maar doet het wel op een chique manier. Dus ik heb mijn voorstelling The Gentleman Entertainer genoemd, want ik kan best wel grove dingen zeggen of dingen die niet onmiddellijk leuk zijn, maar zo verpakt dat het toch een beetje chique blijft.”

Na de Lama’s werk je nog heel veel met die collega’s samen. Is die chemie daar ontstaan of was die er al?

“Ruben Nicolai en Ruben van der Meer ken ik echt allebei van de Lama’s. Wij werken gewoon heel prettig samen, al zo’n acht jaar inmiddels. We hebben na de Lama’s nog een tv-programma gemaakt met zijn drieën (BudgetTV red.) en twee theaterprogramma’s. En nu werk ik weer veel met Ruben van der Meer. Ruben Nicolai zit bij BNN, een andere omroep, dus dan kun je niet zo makkelijk meer iets samen maken. Maar we zagen elkaar gisteren nog met zijn drieën en zullen zeker in de toekomst weer een keer de handen ineen slaan.”

Je hebt ook je eigen productiebedrijf Night of Comedy. Waarom zie ik daar alleen maar mannen voorbij komen? Zijn vrouwen niet leuk?

“Ik vind vrouwen best leuk, maar er zijn er gewoon heel weinig die iets met comedy doen. Het is niet zo dat ik ze boycot, maar vrouwen hebben misschien minder de behoefte om in de spotlights te staan, om te zeggen “Moet je eens kijken hoe leuk ik ben!”. Dat zit niet in ze. Ik heb toevallig een keer gelezen dat vrouwen het belangrijk vinden dat een man grappig is. Dat is een evolutiedingetje. Vrouwen willen een grappige man. En wat doen mannen dus? Die gaan grappig doen. Vrouwen hoeven eigenlijk niets te doen en ze staan al op een voetstuk. Die begeerte van mannen is groter en vrouwen zijn daar veel ingetogener in. Vrouwen vinden het leuk om naar iemand op het podium te kijken. En gaan er minder snel op staan. Als je kijkt naar tieneridolen, dan zijn het vaak de meisjes die gillend in een stadion staan en niet de jongens. Er is geen verschil in het gevoel voor humor, maar vrouwen ontvangen het liever dan dat ze het geven.”

Ik heb je ex-Lama-collega Sara Kroos ook gesproken en ze mocht ook een vraag aan jou stellen: Waar kun je nog meer door geraakt worden naast klassieke muziek?

“Door hele bijzondere wijn. Het liefst witte Bourgogne. Ik heb dan iemand die bij mij thuis komt en allerlei wijnen meeneemt om te proeven. Zo probeer ik langzaam maar zeker mijn smaak te ontwikkelen. Het is zo’n smaakexplosie die wijn, daar zit van alles in. Het maken van wijn is een al eeuwenoud ambacht. Dat gaat van generatie op generatie en wordt aan de ene kant steeds verfijnder, maar is aan de andere kant ook een heel oud concept. Het is zon, water en aarde die in een vruchtje samen komen, het vruchtje wordt geplukt, geplet, bewaard, gaat gisten en dan wordt er iets van gemaakt wat gewoon naar bloemen kan smaken, naar abrikozen, vijgen, perziken, drop, tabak, alles kun je er uit halen. Dat vind ik een fascinerend iets.”

Comedian, kenner van de klassieke muziek, heb je nog meer talenten die we in de toekomst van je gaan zien?

“Mijn derde wens, en daarna zal ik nooit meer iets vragen, is samen met Ruben van der Meer een film maken a la Lock, Stock and two smoking barrels. Daar lopen we al heel lang mee rond en dat gaat er ook wel een keer van komen. Ja, een bioscoopfilm heb ik nog wel een keer op mijn lijstje. Als acteur. Meer zit er dan ook niet in mij.”