Syb van der Ploeg 1

Syb van der Ploeg

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Syb is weer thuis

Hotspots editie 15

Tekst: Lilian van de Kamp – Fotografie: Henk Merjenburgh

In 2002 besloot je De Kast te verlaten…

“Het was eigenlijk de bedoeling dat ik er maar een jaartje tussenuit zou gaan. Ik had heel veel ideeën die ik niet kon uitvoeren met De Kast, dus creatief had ik even de tijd nodig voor mezelf. Ik ben toen een Engelstalige rockband begonnen, Spanner. Niet alle fans hebben mij dat in dank afgenomen, maar ik ben daardoor nu wel beter teruggekomen. Al met al vergde mijn pauze iets meer tijd, mede door het succes van Spanner in het buitenland. Daarna volgden er nog veel muzikale projecten. Uiteindelijk kwamen we in 2006 weer bij elkaar tijdens een reünieconcert. Daar kwamen achtduizend mensen op af en dat voelde weer hartstikke goed. Vanwege mijn inmiddels volle agenda, duurde het even voordat ik weer plaats kon maken om mijn volledige aandacht aan De Kast te kunnen geven. Daar hebben we 2010 voor gebruikt. Een jubileumjaar, want het is nu twintig jaar geleden dat we zijn begonnen met De Kast.”

Wanneer besefte je dat je terug wilde naar De Kast?

“Ik heb De Kast altijd gekoesterd. Maar ik ben een druk mannetje en had creatief gezien echt even tijd voor mezelf nodig. Ik wist altijd dat De Kast mijn thuis was en dat ik er weer terug zou komen. En nu ben ik er weer en voelt het als vanouds. We hebben met de band altijd mooie dingen gemaakt en gedaan. Ik speel al met Peter, mijn neef en gitarist in de band, sinds mijn twaalfde. Dat was de basis van De Kast. Ik heb mijn jeugd met die jongens doorgebracht. We groeiden gezamenlijk. Van een coverbandje, tot een band die stadions vol speelde. Dat schept een enorme band. Wij vijven hebben dat samen kunnen ervaren en beleven. De Friese onverzettelijkheid. Wij zijn vijf doorzetters, ik denk dat onze kracht is.”

Voelde het als thuiskomen?

“Ja, zo heb ik het absoluut ervaren. Ik heb daarover het nummer Welkom Thuis geschreven, dat uiteindelijk, heel toepasselijk, ook de naam van het album en de theatertour is geworden. Ik heb het gevoel dat we weer heel veel mensen kunnen bewegen om naar onze concerten te gaan en van onze muziek te genieten. Dat we een stukje troost of energie kunnen geven. Voor onszelf en voor ons publiek. Het is een wisselwerking. We zijn nu allemaal wat ouder en weten beter waar we het over hebben en ons publiek ook. Maar er is ook al een tweede generatie fans. Tijdens onze albumpresentatie waren er ongelofelijk veel jonge mensen aanwezig. Die zijn waarschijnlijk door hun ouders met onze muziek in aanraking gekomen. Dat moet haast wel.”

Gaan jullie weer voor volle stadions spelen?

“Dat is niet de opzet, maar dat is hiervoor ook nooit onze opzet geweest. Met Welkom Thuis gaan we een theatertour doen. Onze muziek leent zich daar heel erg voor. Spelen in een theater is heel intiem. De theatertour is een overzicht van twintig jaar De Kast. Dus niet alleen nummers van het nieuwe album, maar ook onze eerdere hits laten we horen.”

Het theater kunnen we inmiddels je tweede thuis noemen?

“Ja dat klopt. De afgelopen zes, zeven jaar is het theater van september tot en met mei mijn tweede thuis geweest. Sonneveld voor altijd! heb ik vorig jaar gedaan, Symphonic Queen met het Noord Nederlands orkest vorige maand, Motel Westcoast, Rembrandt de musical, de rockopera Nostradamus en mijn soloprogramma. Ik zit bijna meer in het theater, dan dat ik thuis ben.”

Is De Kast nu, zoals De Kast was?

“Het voordeel van muziek maken is dat je tot je dood door kunt gaan en beter kunt worden. Enerzijds omdat je meer bezieling in je muziek kan brengen omdat je meer hebt meegemaakt. Maar je muzikaliteit wordt ook gewoon beter. Qua zang ben ik beter geworden, door alles wat ik in de tussentijd gedaan heb. Dat was ook de reden dat ik even tijd voor mezelf wilde, om mezelf te verbeteren. De oude Kast was vooral heel veel energie. Nu durf ik ook meer rust te nemen. Ik probeerde in zo’n beetje alle liedjes te laten zien wat ik in huis had, waardoor ik veel aan het schreeuwen was. Nu heb ik een betere beheersing en heeft de huidige Kast meer rust. Maar het vertrouwde Kast-geluid is er nog wel. Wij zijn misschien geen geweldige muzikanten, maar met zijn allen bij elkaar hebben we wel een bepaald geluid en dat is herkenbaar. Dat wat ook een U2 heeft, een BLØF en Lange Frans heeft. Ons herkenbare geluid is bewaard gebleven. Het enige waar we zelf aan moeten wennen is dat we nu heel vroeg van huis moeten vanwege de verkeersdrukte. Toen de Kast in 2002 zijn laatste tournee deed, kon je nog gewoon zonder files doorrijden, maar dat kan nu niet meer. Er is in acht jaar tijd veel veranderd.”

Schrijf je zelf de teksten?

“Ja, dat doe ik zelf. Ik schrijf altijd over alles wat er om me heen gebeurt. Daar put je uit, daar schrijf je over. Nu ben ik gelukkig in de liefde, dat is je gevoelswereld. Natuurlijk is dat ook een inspiratiebron.”

Gaat het schrijven makkelijker als je verliefd bent?

“Ik word er wel lyrischer van, ja, maar ik kan ook goed nummers schrijven uit kwaadheid. Dat heb ik ook wel gedaan. Zo’n tekst als in het nummer De Wereld bijvoorbeeld. Het gaat over de grond in geboord worden, zoals mij ook is overkomen. Dan kan ik dat op die manier verwerken. Schrijven is voor mij een verwerkingsproces van mijn emoties. Daarnaast moet ik ook heel veel optreden, voor mij is dat een soort therapie. Als ik een maand niet op het podium heb gestaan dan word ik super depressief. Dit is mijn manier van uiten. En als ik niet veel op zou treden, zou ik een andere manier moeten vinden. Maar ik heb sterk de behoefte mijn gevoelens te delen met anderen. En iedereen vult die nummers dan voor zichzelf in. Dat is ook een beetje mijn taak, om iets te doen met het talent dat ik heb gekregen. Ik merk ook dat ik daar niet alleen mezelf een plezier mee doe, maar ook andere mensen.”

Als je nou niet had kunnen zingen?

“Dan was ik waarschijnlijk meubelmaker geweest. Daar kan ik ook heel veel in kwijt. Of beeldend kunstenaar. Ik vind het mooi om een bepaald gevoel te verwoorden met kunst. Ik doe dat het liefst met mijn teksten. Dit is voor mij de mooiste combinatie. Ik heb het sterrenbeeld tweelingen en merk dat ik meerdere ‘personen’ in mij heb. Ik ben zowel componist, als entertainer, maar kan ook een musical doen. Die combinatie zie je niet zoveel. Dat je meerdere persoonlijkheden op dat vlak ineen hebt. Maar dit is wel mijn ding hoor. Ik zou ook nog kunnen acteren, maar dat doe ik nog maar even niet, want er zijn al genoeg mensen die daar al hun brood in proberen te verdienen.”

Waarom moeten we naar Welkom Thuis komen?

“De Kast heeft veel hits gehad en die nummers staan ook voor een bepaalde tijd. Ik denk dat we dat gevoel rond de muziek van die tijd weer naar boven te halen. We hebben met onze muziek toch ook een groot deel van iemands leven uit kunnen maken in al die jaren. Ik denk dat iedereen een mooie muzikale avond zal ervaren met Nederlands-talige en Friese nummers.”