Sonja Bakker 1

Sonja Bakker

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Gewichtsconsulent

Hotspots Editie 12

Ben je gelukkiger dan voor je succes?

“Dat is hetzelfde gebleven. Ik ben niet gelukkiger geworden door het succes. Kijk, ik mis de praktijk enorm, dat weten de mensen ook. Ik werkte aan huis in Spierdijk, drie, vier dagen in de week. Dan had ik zo’n tien mensen per dag, dus ik kende al die mensen van haver tot gort, we hadden een band. Dan gaven ze me een bosje bloemen of zelfgemaakte jam. Ik kreeg gewoon die waardering.”

Maar nu heb je Paul de Leeuw op visite.

“Ja, maar dat heb ik nooit zo uitgestippeld. Ik heb niks met BN-ers. Ze zijn heel aardig hoor, maar het zijn gewone mensen.” Maar niet iedereen kan er mee omgaan. “Precies, die zijn op een gegeven moment afhankelijk van het publiek.”

Dat heb jij niet?

“Nee, ik heb dat niet. Ik ga iets heel raars zeggen en dat zullen mensen niet geloven. Als het succes morgen over is, zal ik geen minuut rouwen. Dat opent namelijk ook weer een deur naar een andere kamer. Dan zou ik meteen mijn praktijk hier verbouwen en weer twee daagjes in de week lekker gaan praktijken. En daarnaast voor mijn kindjes blijven zorgen natuurlijk, want ik heb geen au pair, geen schoonmaakster, dat doe ik allemaal zelf. Ik ga echt niet meedoen met sommigen BN’ers die maar niet kunnen ophouden. Die hebben zo’n drang, drang, drang.”

Denk jij dat geluk maakbaar is?

“Nee, ik denk het niet. Geluk zit al in jezelf. Kijk, gelukkige momentjes kun je wel creëren door bijvoorbeeld een wandeling te maken met je hond, maar dan moet je wel op dat moment de schoonheid zien van de wandeling.”

Vind jij jezelf een leuk mens?

“Ja, dat zeggen sommigen.”

Maar wat vind jij?

“Ik moest mezelf eens voor de KRO-gids een cijfer geven. Toen gaf ik mezelf een 9. Nou, dat had die journalist nog nooit gehoord. Maar ik zei: ‘Ik vind mezelf de moeite waard. Ik ben eerlijk, betrouwbaar, heb respect voor anderen. Ik ken mijn beperkingen heel goed en als ze me niet de moeite waard vinden, dan vind ik hen ook niet de moeite waard.’ En ik dacht: dan vind je me maar niet leuk, punt. Dat laat ik bij jou.”

Zelfvertrouwen is belangrijk maar in Westfriesland is het ongewoon om uit te spreken dat je jezelf een hoog cijfer geeft.

“Ja dat klopt, maar ik ken mijn beperkingen wel, hoor. Het is niet zo dat ik overloop van het zelfvertrouwen, maar ik vind mezelf wel een mooi mens van binnen.”

Heb je dat altijd al gehad of heb je dat geleerd?

“Dat heb ik geleerd. Vroeger had ik dat minder, toen was ik ook heel zwaar. Maar ja, die onzekerheid heeft elk meisje in de puberteit. Dat is wel veranderd de laatste jaren. Toen ik bekend begon te worden vond ik het bijvoorbeeld heel moeilijk om met de publiciteit om te gaan: vooral bij negatieve kritiek: ik snapte dat niet. Later kreeg ik door dat het een spel is van de media.”

Wat is jouw allergrootste talent?

“Ik denk dat ik mijn beperkingen ken. Ik weet wat ik goed kan, maar ik zeg ook: ‘Schoenmaker, blijf bij je leest. Ik doe me nooit beter voor dan ik ben. Heel veel mensen doen dat wel.”

Je kunt schrijven, koken, adviseren; wat springt daar uit?

“Dat ik mensen kan motiveren, denk ik. Ik krijg nog steeds kaartjes van mensen waarop bijvoorbeeld staat: ‘Als ik bij jou was geweest, dan was de accu weer opgeladen’. Dat heeft mensen heel erg geïnspireerd, ondanks het feit dat het maar een halfuurtje was.” Wanneer ging het koken een grote rol spelen? “Al heel vroeg. Ik was acht, negen jaar, toen bakte ik thuis al appeltaarten. We hadden appelbomen, dus ik ging dan in de keuken staan, pakte een boekje en voor je het wist was de keuken één bende. Mijn moeder liet me mooi gaan, die stond dan te strijken terwijl ik de heerlijkste appeltaarten en cakes maakte. Ik was altijd al gefascineerd door eten.”

Wat is de echte drive achter jouw succes?

“Mensen helpen, ze een goed gevoel geven. Ik zal ook nooit zeggen: ‘Gij zult afvallen’. Nee, ik ben nooit streng in mijn boeken. Het is een bewuste keus, en als je wilt afvallen, probeer het op een normale manier te doen, zonder poeders, zonder pillen, zonder gekkigheid. Gewoon minder eten. Daarom kraken ze mijn methode soms af door te zeggen dat het wel erg makkelijk is. Maar ik wil mensen een stukje bewustzijn meegeven van: Goh, je bent de moeite waard. Ik heb respect voor iedereen.”

Maar wat is nou echt dat geheim van jouw succes?

“Nou, dat weet ik niet. Het is een methode die goed werkt, want als de methode niet werkt, dan houdt het op na vier jaar. Het is transparant, net als ik: je ziet wat je krijgt.

Het product Sonja roept twee emoties op bij mensen: afgunst of erkenning. Het zijn twee groepen die heel erg door elkaar heen lopen. Of ze vinden mijn methode niks of ze vinden hem fantastisch. Ik hoor ook wel eens dat ze zeggen: ik vind die Sonja niets, met die zangerige stem van haar! Dat is dan maar zo. Ik heb lezingen gehouden voor de grootste directeuren, aandeelhouders en marketingmensen… echt tot Philips en Ahold aan toe. Dan vroegen ze ook altijd naar ‘het geheim’. Ik antwoord dan dat je altijd jezelf moet blijven en je niet moet laten meesleuren. Je moet trots zijn op je product en op wie je bent en dat straal je dan uit. Als je dat enthousiasme niet meer hebt, moet je stoppen. Dat zeg ik altijd. Als ik morgen geen zin meer heb, stop ik ermee.”

Ben jij wel eens eenzaam?

“Nee, omdat ik het leuk heb met mezelf. Als je dat in Nederland zegt geloven ze het niet, of je komt te populair over. Maar ik kan heel goed twee dagen gewoon lekker in Schoorl zijn. Dan kan ik het leuk hebben met mezelf. Ik ga dan wandelen met de hond en koop dan bij Albert Heijn lekkere dingen of een mooi boek. Soms haal ik zo’n vrouwen-dvd-tje en steek ik gezellig een kaarsje aan… Ik zeg altijd: ‘Je moet je eigen stoel versieren in het leven, want een ander doet het niet’. Dat heb ik ook van mijn ouders geleerd: Geniet, geniet, mensen genieten niet.”

Sommige mensen weten niet hoe dat moet.

“Nee, maar ik probeer er elke dag even bij stil te staan. Als ik een douche neem, denk ik vaak: Goh, wat hebben we het goed, we hebben een douche. Ik ben op de Filippijnen geweest en die mensen hebben geen douche. Of ik kan genieten van een mooi gesprek zoals nu, of ik ga straks naar de covershoot en dan staan er weer vier mensen op die heel veel zijn afgevallen met mijn methode en die gaan vandaag naakt op de foto voor mijn blad. Dus ik heb vandaag een mooie dag. En bij mooi weer denk ik al: Ja, mijn dag is goed.”

Je richt je op de mooie dingen.

“Ja. Maar nogmaals, dat heeft met karakter te maken, geloof ik. Daar word je mee geboren. Maar ik stel wel mijn grenzen. Zoals met sommige journalisten, die meteen een bepaalde kant met me op willen. Die hebben de kop voor hun artikel al bedacht. Zo’n journalist wil alleen maar oprakelen dat ik in de Quote sta, wat ik dan met mijn geld doe, of ik gesponsord ben, enzovoort. Op zo’n moment ben ik gesloten en binnen tien minuten staat zo’n man buiten. Dan vinden ze me maar niet aardig.”