Sara Kroos 1

Sara Kroos

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Mannen als meubelstuk

Hotspots editie 21

Fotografie: Rogier Veldman
Tekst: Lilian van de Kamp

Sara Kroos (30) leerden we tien jaar geleden kennen als een stoer meisje met een grote mond. Inmiddels is het schoppen tegen alles wat los en vast zit er af en is het pubermeisje veranderd in een volwassen cabaretière. Maar denk nou niet dat alles heel braaf geworden is, want met haar nieuwe voorstelling Voor de Leeuwen gaat ze weer terug naar ‘op het randje’.

Haar vorige show Boheems was vrolijker en milder dan we van haar gewend waren, maar nu gaat ze weer een stapje terug. Komt de oude Sara weer terug? Sara legt uit: “Boheems was inderdaad wat milder, bevatte ook veel liedjes en was meer vastgelegd in zijn geheel.
Voor de Leeuwen wordt veel losser met meer actie en improvisatie. Maar die grofheid die ik eerst had is er wel af hoor, dat ga je niet meer zien. Ik ben nog steeds heel direct, maar niet meer zo aan het provoceren als toen. Als ik nu terugkijk naar mijn eerdere voorstellingen zie ik niet zozeer een andere Sara, maar vooral een pubermeisje. En dat was ik toen ook echt. Nu ben ik dertig en wat volwassener geworden. En ik maak nu nog meer leuke grappen!”

Improvisatie

Dat ze kan improviseren hebben we natuurlijk allemaal kunnen zien in het succesvolle programma De Lama’s enkele jaren geleden. Het programma dat een Gouden Televizier Ring won en misschien wel voor haar doorbraak zorgde bij het grote publiek. Tijdens haar nieuwe solovoorstelling is die interactie met het publiek ook erg belangrijk. Maar de cabaretière blijft wel lief voor haar bezoek. “Wees niet bang dat ik mensen op de eerste rij te grazen ga nemen. Dat vind ik niet eerlijk. Maar ik zal wel wat vragen stellen in het publiek. Ik maak liever gebruik van zelfspot, dat vind ik veel leuker. En het grappige is dat heel veel mensen daarin dan ook weer dingen van zichzelf herkennen of terugzien.”

Sara in de huiskamer

Zelf vindt Sara deze voorstelling extra spannend omdat er zo weinig van tevoren vast ligt. “Ieder programma wil ik mezelf weer opnieuw uitdagen en iets doen wat ik spannend vind. Ik heb die titel natuurlijk niet voor niets gekozen. Ik laat in deze voorstelling nog meer van mezelf zien, hoe ik echt ben.” En om het zichzelf moeilijk te maken heeft ze deze zomer bijvoorbeeld try outs gedaan in huiskamers. “Zoiets vind ik dus veel enger dan op het podium voor achthonderd man. In zo’n huiskamer zit iedereen zo dichtbij.” Uiteindelijk geeft het een kick en dat is wat Sara iedere keer weer motiveert. Iedere keer weer die rand opzoeken van het veilige en er dan toch overheen gaan.

Achtbaan

Maar wie denkt dat de stoere Sara echt alles durft heeft het mis. “In het theater durf ik wel hoor, maar wat ik doodeng vind zijn achtbanen en dat soort dingen. Ik ben laatst dus wel in de Python geweest met mijn dochter. Zij is nu acht en vindt het geweldig. Ik daarentegen zit de hele rit met mijn ogen dicht en roep alleen maar: wanneer is het afgelopen, wanneer is het afgelopen?! Dat was iets te heftig en ga ik niet meer doen.”

Zelfspot

Tijdens de voorstelling gaat Sara het onder andere hebben over hoe wij als mensen met elkaar omgaan op de wereld. “Hoe onhandig wij mensen soms functioneren in een groep. Hoe snel wij elkaar veroordelen zonder elkaar te kennen. Veel maatschappelijke onderwerpen. Dit klinkt wel heel serieus hè, nu ik het mezelf hoor vertellen,” zegt ze lachend. “Maar zet er maar bij dat er ook heel veel grapjes tussendoor komen.” Een boodschap heeft ze niet met haar voorstelling. “Dat vind ik helemaal zo zwaar klinken. Het is vooral een erg grappige voorstelling met veel zelfspot over praktische dingen. En dat wordt blijkbaar gewaardeerd. “In de foyer hoor ik mensen zeggen dat ze meer hebben gelachen dan ooit.”

Schrijfdebuut

Niet alleen in het theater kunnen we genieten van de gedachtenkronkels van de cabaretière. Sara heeft nu ook een boek geschreven. Al eerder kwam er een bundeling van haar columns in het magazine Viva uit, maar nu gaat ze op de literaire tour. Haar schrijfdebuut noemt ze het zelf dan ook. ‘Doorkijk’ verschijnt in oktober en bevat dertig korte verhalen. “Dat was eigenlijk ook zoiets wat ik niet durfde. Ik wilde het al heel lang, maar twijfelde of andere mensen het leuk zouden vinden. Misschien was het gewoon iets wat ik vooral zelf heel leuk vond. Maar gelukkig geloofde mijn uitgever er ook in.” ‘Doorkijk’ bevat verhalen die beginnen met een slice of life: een schets van een schijnbaar alledaagse situatie. Twee zeventigers in hun voortuin, een eenzame toerist, een doodgewoon echtpaar op een feestje. “De ideeën ontstonden in het dagelijks leven. Ik zat bijvoorbeeld op een terras en ving flarden van een gesprek op. Aan de hand daarvan ben ik zelf de levens van deze personen gaan bedenken.” Volgens de uitgever laat Sara met dit boek een verfrissend en volstrekt eigen geluid horen.

Mannen versus vrouwen

Om in het thema van deze Hotspots te blijven, zijn we erg benieuwd naar Sara’s visie op mannen en vrouwen. Ook omdat Sara zelf getrouwd is met een vrouw. Het grootste verschil tussen mannen en vrouwen is volgens haar dat mannen de behoefte hebben om te scoren. “Of dat nu gaat om werk of op het gebied van relaties.” De cabaretwereld is volgens Sara een mannenwereld, waarin scoren ook erg belangrijk is. “Er zijn minder vrouwelijke cabaretiers. Ik hoor ook vaak dat mannen zeggen dat vrouwen helemaal niet grappig zijn. Ben ik het niet mee eens. Dat is echt een gedachte uit de oertijd. Ik hoor wel vaak dat ik mannenhumor heb, dus ik weet niet of het daar dan aan ligt, maar ik denk dat dat komt omdat ik altijd vrij direct ben. En ik praat natuurlijk over ‘mijn vrouw’, daar moeten mannen dan weer vreselijk om lachen. Misschien omdat het herkenbaar voor ze is. In vrouwenhumor moeten zij zich meer inleven en inlevingsvermogen is hetgeen dat bij mannen vaak ontbreekt.”

Aantrekkelijk

Na mijn volgende vraag moet Sara vreselijk lachen. “Welke aantrekkelijke eigenschap ik vind bij vrouwen en mis bij mannen?” Nadat ze is bijgekomen, komt ze tot de volgende conclusie: “Ik val gewoon op vrouwen. Mijn eigen vrouw bijvoorbeeld is scherpzinnig, zacht, liefdevol, humoristisch en heeft dus inlevingsvermogen. Heel belangrijk. Mijn beste vrienden zijn vooral mannen. Maar daar word ik niet verliefd op. Je kunt ze vergelijken met een mooi meubelstuk. Als ze in de kamer staan voel ik geen aantrekkingskracht, maar denk ik: wat leuk dat je daar staat… Oei, ik ben zo bang dat je dit nu als kop gaat gebruiken,” zegt ze lachend. (Bedankt voor de tip Sara.) “Verder kan ik juist heel goed opschieten met macho mannen, van die mannen die de meeste vrouwen dus niet kunnen uitstaan. Grappig toch?”

Emoties

Naast het feit dat ze leuk zijn als meubelstuk werkt Sara het liefst met mannen. “De muzikanten, techniek, allemaal mannen. En dat werkt toch het prettigst. Er is gewoon minder gedoe als je met mannen werkt. Als er een meningsverschil is dan wordt dat uitgepraat en daarna is het oké. Bij vrouwen praat je het uit, maar als er dan enige tijd later weer een meningsverschil ontstaat, worden de oude koeien ook uit de sloot getrokken. Vrouwen kunnen die emoties niet opzij zetten.”