Rob de Nijs 1

Rob de Nijs

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Een halve eeuw zanger

Hotspots editie 22

Rob de Nijs was in het begin van de jaren zestig een van Nederlands eerste tieneridolen. Inmiddels viert de zanger (68) zijn vijftigjarig jubileum als artiest en weet hij met zijn gevoelige liedjes nog steeds harten te raken. Zijn nieuwste album ‘Eindelijk vrij’ wordt lovend ontvangen en hij wint recentelijk de Edison voor Beste Mannelijke Artiest. Momenteel reist hij door Nederland en België met zijn concertreeks ‘Een halve eeuw zanger’.

Tekst: Lilian van de Kamp

Het heeft wat mailtjes, telefoontjes, sms’jes en voicemails gekost voor we Rob de Nijs te spreken krijgen, maar de middag van de deadline hebben we hem dan toch nog aan de lijn. Hij is nog steeds een druk man en de avond ervoor heeft hij nog opgetreden in Benidorm. Vanmorgen is hij terug gevlogen en opgewekt belt hij me op. “Goedemiddag, met Rob de Nijs.”

De vijfde al

Een zangcarrière van vijftig jaar achter de rug en ‘still going strong’. Er zijn er maar weinig die het hem na doen. En hoewel hij de pensioengerechtigde leeftijd al even gepasseerd is, weet Rob van geen ophouden. Het gaat hem tenslotte ook voor de wind, dus waarom zou ‘ie? Een dijk van een album en dan ook nog eens beloond worden met een Edison voor de beste mannelijke artiest, waarbij hij dj Armin van Buuren en zijn collega Guus Meeuwis achter zich laat. Het is niet de eerste keer dat Rob een Edison wint. Dit is zijn vijfde al. De eerste kreeg hij in 1964 en daarna in 1986 en 1987 in de categorie vocaal en in 2002 won hij de oeuvreprijs. Geen enkele andere artiest heeft zijn of haar gewonnen Edisons over zo’n lange periode uitgesmeerd. Zelf is hij extra blij met deze laatste. “Beste mannelijke artiest is voor mij toch wel de belangrijkste om te winnen. Ik was compleet verrast en natuurlijk trots, want hieruit blijkt dat mijn laatste album ‘Eindelijk Vrij’ niet onopgemerkt is gebleven.”

Trots

Zelf wil hij het niet met zoveel woorden zeggen, maar als artiest is hij momenteel misschien wel beter dan ooit. “Wat je zelf vindt is niet altijd wat het publiek vindt, maar de laatste tien, vijftien jaar vind ik dat ik goede muziek heb gemaakt. En ik ben met name erg trots op dit laatste album.” Toch leert een terugblik op zijn carrière dat het de zanger niet altijd zo voor de wind is gegaan. Keer op keer waren er teleurstellingen. “Ik ben verschillende keren op een punt beland dat niemand meer een cent voor me gaf en dat de journalisten schreven dat mijn carrière voorbij was. Maar er was er altijd dat stemmetje in me dat zei dat ik door moest gaan. Mijn tijd was nog helemaal niet voorbij!”

Geen zangambities

Toch deden de kritieken wel wat met de zanger en dat maakt hem soms nog steeds een beetje onzeker. Ook omdat hij zelf, zeker in het begin, niet overtuigd was van zijn kwaliteiten. “Als ik oude opnames van mezelf terug luister vind ik nog steeds dat ik geen goede zanger was. Het geluid dat ik voortbracht vond ik niets bijzonders. De jonge talenten die je nu bijvoorbeeld voorbij ziet komen in de talentenjachten hebben een veel hoger niveau dan dat ik had.”

Rob de Nijs en de Lords

Zelf heeft de zanger zijn carrière eigenlijk ook te danken aan een talentenjacht. “Ik had helemaal niet de ambitie om zanger te worden. Ik was wel altijd een praatjesmaker die graag de aandacht had en een hoofdrol in een schoolvoorstelling sloeg ik bijvoorbeeld ook niet af. Dus dat optreden zat er wel in.” Rob’s broer Bert speelde gitaar in een bandje en ze waren nog op zoek naar een zanger. Rob wilde het wel proberen en ‘Rob de Nijs en de Lords’ was geboren. Twee jaar later deden ze mee aan een talentenjacht en ze wonnen. “We kregen een platencontract bij Phonogram, voor maar liefst drie singles. De eerste flopte, de tweede ook, maar drie keer was scheepsrecht. ‘Ritme van de Regen’ werd een Top 10 hit.” Door het succes van deze single werd eigenlijk besloten dat Rob zanger werd. “Het gebeurde gewoon.”

Acteren

Vanaf dat moment had de destijds 20-jarige Rob een schare fans en kon hij een tijdje genieten van zijn succes. Maar toen hij geen nieuwe hit wist te scoren, raakte hij na een paar jaar in de vergetelheid. “Totdat ik begon met acteren. Ik heb een rolletje gespeeld in de musical ‘Sajjuns Fiksjun’ en kreeg vervolgens een rol in de kinderserie ‘Oebele’.” Die serie bleek een succes. En dan, in 1972, valt de rol van Bertram Bierenbroodspot in de kinderserie ‘Kunt U Mij De Weg Naar Hamelen Vertellen Mijnheer?’ hem in de schoot. Dankzij de televisie was Rob weer helemaal terug. “Ik ben gaan acteren omdat ik toen helemaal niets had. Het waren barre tijden en ik verdiende geen cent, dus ik pakte alles aan. Er moest brood op de plank komen.” Platenmaatschappij Phonogram zag het succes van Rob op tv en wilde hem als zanger ook weer in de schijnwerper krijgen. Dat lukte. Jan Klaassen De Trompetter en Dag Zuster Ursula werden hits en kregen veel airplay. De critici waren het eens: Rob de Nijs was volwassen geworden en had eindelijk zijn ware stem gevonden.

Nieuwe teksten

In 1980 ontmoette hij, zijn inmiddels ex-vrouw, Belinda Meuldijk. Zij heeft vele teksten voor hem geschreven. Toen ze uit elkaar gingen lag de weg voor hem open en kon hij dus ook nieuwe tekstschrijvers benaderen. Daniël Lohues is daar één van en heeft Rob’s laatste album geproduceerd. “Belinda heeft in het verleden prachtige teksten voor me geschreven, absoluut, maar het hield mij wel tegen om artistiek gezien andere wegen in te slaan.” Lohues lukt het uitstekend om te vertalen wat er in de zanger omgaat. “Bij iedere levensfase zijn er tekstschrijvers die het dichtst bij jezelf komen. Op dit moment is Daniël er daar een van. Zijn teksten vind ik heel goed bij mij passen. Hij is echt een fantastisch talent en ik ga mijn volgende album ook zeker weer met hem samenwerken.”

Midden in het leven

Plannen voor een volgend album zijn er dus ook alweer. Op zijn hoogtepunt stoppen? Rob peinst er niet over. “Je weet niet wat er hierna nog komt, misschien is dit nog niet het hoogtepunt. En zolang ik er plezier in heb en ik fysiek niet achteruit ga, ga ik lekker door.” En hij heeft natuurlijk gelijk. Rob geniet nog elke dag van zijn werk en staat nog midden in het leven. Volgend jaar wordt hij zelfs opnieuw vader, op zijn 69e. Zijn vrouw Henriëtte hoopt in maart te bevallen van hun kindje. “Hiermee gaat een langgekoesterde wens in vervulling.” Zijn kinderen zijn het allerbelangrijkst voor Rob. “De liefde voor mijn zoons Robbert en Joshi (uit het huwelijk met Belinda, red.) gaat zo diep, dat is met niets te vergelijken. Henriëtte is mijn grote liefde en natuurlijk heel belangrijk, maar tegen liefde voor je kinderen kan niets op.” Het vaderschap zal hij blijven combineren met zijn carrière. “Wat dat betreft is het net zoals toen ik veertig was. Mijn leven speelt zich vaak ?’s avonds en ’s nachts af, een hoop zal op Henriëtte neerkomen. Maar ik zal mijn plaats in het gezin wel vinden en zoveel mogelijk proberen te helpen.”

Concertreeks

Na het succesvolle ‘Eindelijk Vrij’ van vorig jaar, is er afgelopen maand een nieuw album met live recordings uitgekomen: ‘Nestor’. Rob vertelt: “Het is een verzameling van klassiekers, maar allemaal live gespeeld. In mei hebben we dit met de Pur Sang Band opgenomen in Carré. Daarnaast staan er ook een aantal stukken van de laatste cd op en nog een aantal oude liedjes die wat minder bekend zijn maar zeker niet minder mooi.” Met ruim zevenhonderd opgenomen nummers heeft de zanger met de jaren een behoorlijk repertoire opgebouwd om uit te kiezen. “De Zwemmer en Honderd jaar eenzaamheid zijn twee van mijn favoriete nummers.” Of je deze ook tijdens zijn concertreeks ‘Een halve eeuw zanger’ te horen krijgt, kan hij niet zeggen.  “We wisselen regelmatig van liedjes. Er zijn er zoveel die heel comfortabel zingen, dus er zullen bekende en minder bekende nummers voorbij komen.”