Rick Engelkes 1

Rick Engelkes

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Blind vertrouwen

Hotspots editie 17

Tekst: Lilian van de Kamp
Fotografie: Michel Porro

Begin jaren ‘90 werd Rick Engelkes bij het grote publiek bekend als Dokter Simon in de soap Goede Tijden, Slechte Tijden. Omdat iedereen vond dat hij destijds meer geschikt was voor televisie en film, besloot hij zijn eigen koers te varen en juist het theater in te gaan. En met succes, want niet alleen acteert hij jaarlijks in een theaterproductie, hij produceert ze ook. Op 2 maart is hij in Harderwijk te zien in zijn eigen productie Blind Vertrouwen. Als we Rick spreken is hij wel een beetje zenuwachtig, want de volgende dag is de première.

Morgen is de grote dag: de première. Zenuwen?

“Dat vind ik altijd wel spannend ja. Dat is toch het moment waarop alles en iedereen in de zaal zit en het echt af moet zijn. Tijdens de try outs mag er bij wijze van spreken nog iets misgaan en ben je nog de puntjes op de i aan het zetten. Maar morgen moeten we er staan en moet je dus hopen dat je de spanning en zenuwen onder bedwang kunt houden. Ik ben voor zo’n première dan ook wel extra zenuwachtig, maar als ik eenmaal aan het spelen ben, kan ik dat loslaten. Dan kom ik in zo’n stroom en kan ik weer gaan genieten.”

Waar gaat Blind Vertrouwen over?

“Het is een relatiethriller die helemaal van deze tijd is. Een voorstelling met humor die het publiek, vooral in het begin, flink laat lachen. Maar naarmate de voorstelling vordert, wordt het steeds spannender en intenser. Het verhaal speelt zich af in het milieu van vastgoedfraude, wat al heel spannend is. Daarnaast is er een pijnlijke en emotionele lijn in het verhaal, want Harry, mijn rol, en Sacha (Angela Schijf, red.) hebben twee jaar geleden een kindje verloren. Tijdens de voorstelling blijkt dat Harry een geheim met zich mee draagt, want hij lijkt meer te weten over wat er is gebeurd met hun kindje. En dan komt de bekende man-vrouw relatie aan het licht. Mannen vinden het moeilijk om over hun emoties praten en willen alles het liefst wegstoppen om door te kunnen gaan. Vrouwen willen iets juist op dat moment uitpraten en blijven daar over doorgaan. Binnen zo’n groot emotioneel onderwerp als een kind verliezen, waar hopelijk weinig mensen zich mee kunnen identificeren, blijkt vooral de relatie tussen man en vrouw heel herkenbaar.”

Wat zijn de uitdagingen voor jou, in deze rol van Harry?

“Loek Peters speelt de rol van Theo, een onderwereldfiguur. Harry zit ook in dat wereldje van vastgoedfraude, maar is eigenlijk geen slecht mens. Hij is erin gerold, omdat hij het eigenlijk allemaal wel spannend vond. Nu hij erachter komt dat het allemaal behoorlijk ver gaat, wil hij eruit stappen, maar dat gaat niet meer. Als je er eenmaal in zit, kom je er niet meer uit. Harry is een man die worstelt met het feit dat hij niet zijn eigen gang kan gaan, omdat hij onder druk staat. Dat herken ik helemaal niet. Ik ben juist iemand die heel erg zijn eigen ding doet. Ik heb mijn eigen bedrijf en bepaal dus mijn eigen koers. Harry kan dat niet. En dat is fascinerend om te spelen. En daarnaast dus de gebeurtenis in het verhaal die je nooit hoopt mee te maken, het verliezen van je kind, is heel heftig en emotioneel. Het is een uitdagend karakter, dat veel doormaakt. En dat is altijd weer leerzaam.”

Een thriller in het theater is vrij uniek?

“Ja, in deze moderne vorm wel. Het is geen whodunnit à la Agatha Christie, maar er is wel een moord gepleegd. Het wordt heel spannend, maar ik zal er verder niets over verklappen. Wat ik mooi vind is dat je tijdens de try outs voelt dat de zaal eerst nog begint te lachen, maar daarna tot het eind van de voorstelling helemaal op het puntje van haar stoel zit. Het is echt doodstil. Er ontstaat een soort vacuüm tussen ons op het toneel en het publiek. Het is heel mooi als het lukt om het publiek er zo volledig in te zuigen.”

Het stuk is geschreven door Charles den Tex.

“Ja, Charles is de thrillerschrijver van deze tijd. We hebben anderhalf jaar geleden met elkaar gesproken. Hij had een idee en ik gaf aan dat ik graag weer een thema wilde zoeken in de relationele sfeer wat we goed kunnen uitdiepen. Zo brainstorm je dan samen een beetje en vervolgens is hij helemaal vrij in wat hij maakt. Met mij en Angela in gedachten heeft hij het geschreven en dan ligt er ineens een eerste versie. Die gaan we dan lezen en daar praten we dan weer over. Ik vind dat zijn thrillerachtergrond en het relatieonderwerp mooi bij elkaar zijn gekomen in deze voorstelling.”

Is het moeilijk om een thriller in het theater over te brengen?

“Theater is sowieso heel anders dan film of tv. Theater is een manier van acteren, waarbij je begint en in een keer doorstroomt naar het einde. Je kunt niet even stoppen. Film heeft een heel andere concentratieboog en dan doe je steeds korte stukjes. Dan kun je veel kleiner spelen en vertelt het beeld daarnaast ook heel veel. Theater is vooral heel veel taal. Daar zit heel veel gesproken tekst in. Omdat je in het theater het verhaal in een keer doorspeelt, kom je in een soort stroom. Dat is heel lekker. In die anderhalf uur groei je zelf ook steeds dieper en verder in die rol.”

Je hebt ooit eens gezegd dat je het theater in wilde, omdat iedereen je meer geschikt vond voor film en tv. Hoe zie je dat nu zelf?

“Dat zeiden mensen toen, omdat ze me alleen maar van tv kenden. Maar theater is ook echt wel een andere manier van werken, weet ik inmiddels. In het theater leer je pas echt acteren. Dat is een goede basis. Gelukkig heb ik inmiddels ook heel veel gespeeld in het theater en het daardoor ook wel echt geleerd. In het theater heb je relatief veel tijd om te repeteren en een rol uit te diepen, terwijl het met film en vooral televisie het vaak zo is dat je het script op de dag zelf gewoon twee, drie keer door moet lopen en dan moet spelen. Er is bijna geen tijd om te repeteren. Ik geef het jonge acteurs ook vaak mee, dat je een theaterproductie bijna als een workshop kunt zien. Het is de meest mooie en intensieve workshop die er is en dan speel je het ook nog zo’n zestig, zeventig keer en elke keer ontdek je weer nieuwe dingen. Dat vormt je en maakt je ook zekerder als acteur. En elke keer ontdek je weer nieuwe dingen.”

Wanneer had je de rol echt onder de knie?

“Je hebt verschillende fases in de voorbereiding. De eerste fase in het repetitielokaal vind ik verschrikkelijk. Dan ben je echt nog aan het stampen, net zoals je woordjes Duits vroeger. Je moet gewoon alles uit je hoofd leren. En dat is veel. Dat moet in je systeem gaan zitten. En als dat na twee weken eenmaal in je zit, dan kun je wat vrijer gaan spelen. Het spel moet heel natuurlijk zijn. Na vijf weken repeteren in het lokaal, gaan we nog een week het theater in om te oefenen met alle spullen erbij. Daar moet je dan ook weer een beetje aan wennen. Daarom heten het ook try outs. Tijdens die try outs heb ik het idee dat ik het onder de knie heb. En het gaat elke keer dat je speelt steeds meer als een jas om je heen zitten.”

Ben jij als producent ook extra kritisch naar jezelf als acteur?

“Ik ben wel zo dat ik wil dat het goed geregeld is en dat het mooi is. Alleen ik probeer in zo’n voorstelling dan wel echt de acteur te zijn en niet de producent. Mijn compagnon Sander treedt tijdens zo’n productie dan in de rol van producent en neemt de leiding. Die zorgt dat we de juiste mensen om ons heen hebben, waardoor ik de ruimte heb om mijn hoofd leeg te maken om te kunnen spelen.”

Waarom wilde je graag met Angela spelen?

“Ik vind Angela een hele leuke vrouw en een goede actrice. We wilden al een tijd lang iets samen doen, maar dat kwam er eigenlijk steeds niet van. Anderhalf jaar geleden heb ik met haar gesproken en heb ik haar een beetje verteld wat het idee was. Ze wilde heel graag met mij dit stuk spelen, dus dat heb ik toen aan Charles doorgegeven. Hij heeft onze rollen heel erg op elkaar geschreven. En het klikt goed, er is een fijne chemie tussen ons en dat maakt het volgens mij heel geloofwaardig.”

Waarom moeten mensen volgens jou Blind Vertrouwen gaan zien?

“Het is een fantastische avond uit. Heel divers, want er zit spanning in, humor en het is voor veel mensen herkenbaar in de relationele sfeer. Daarnaast is het echt van deze tijd, die vastgoed-verhalen hoor je nu heel veel. Blind Vertrouwen is een nieuw soort voorstelling, een relatiethriller, wat je nog niet eerder live hebt gezien in het theater. En dat moet je dus echt eens gaan meemaken.”