Richelle Laurijsen 1

Richelle Laurijsen

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Spot on…

Hotspots Editie 10

Richelle Laurijsen lijdt aan een agressieve vorm van botkanker. Anderhalf jaar geleden werd dit ontdekt. Inmiddels vele chemokuren later, en na de amputatie
van haar onderbeen blijkt dat genezing niet meer mogelijk is. De tijd die haar nog rest wil ze zich inzetten voor haar campagne “Kanker verziekt je taal”. Ze wil dat mensen zich ervan bewust worden dat het woord kanker niet als scheldwoord of krachtterm gebruikt kan en mag worden. De campagne heeft inmiddels veel landelijke bekendheid gekregen en is officieel van start gegaan op haar oude school Groevenbeek in Ermelo. Via de website www.kankerverziektjetaal.nl kunnen o.a. scholen en sportverenigingen posters, flyers en ander materiaal bestellen.

Voor het gesprek wordt ze door haar vader op de bank geïnstalleerd. Ze is zwak, heeft pijn en het duurt even voordat ze haar draai heeft gevonden. Haar vader en
moeder blijven bij het gesprek aanwezig om Richelles verhaal op sommige punten aan te vullen, en in te springen als hun enige dochter hulp nodig heeft. Ik zeg haar hoezeer ik haar moed en kracht bewonder, dat ze naar buiten treedt met haar actie. Ze vertelt dat ze veel gebeld wordt door de media en ook dat ze na een zware lange dag in het ziekenhuis en een ‘bestralinkje’ bij de show van Paul de Leeuw is geweest.

“Ik ging erheen met het idee dat we aandacht kregen voor mijn actie, maar er was ook een verrassing voor mij. 13 november mag ik naar het concert van de Jonas Brothers en zal ze ook ontmoeten. Echt vet! Door dit soort dingen heb ik iets om naar uit te kijken. Het kost me heel veel energie, maar gek genoeg krijg ik dat er ook weer van terug.” Haar vader vult aan, “Het is ongelooflijk hoeveel mensen zich inzetten en hun best doen om wensen van Richelle te verwezenlijken.” “Ja, zoals mijn jurk”, zegt Richelle. Haar droom was modeontwerpster te worden. Haar eigen label uit te brengen en de door haar ontworpen jurken in de winkels te zien hangen. Eén jurk is vanuit haar eigen ontwerp tot leven gebracht door ontwerpster Monique Collignon.

“Mooi hé”, zucht Richelle als ze naar een foto aan de wand wijst. “Hier draag ik die jurk.” Ik zie een prachtig meisje met donkere halflange lokken glimlachen in een schitterende blauwe jurk. “Dat was vlak voordat ze mijn onderbeen afzetten, ik wilde persé met allebei mijn benen nog op de foto. Op de foto draag ik een pruik en heb ik, hoewel ik dat vreselijk pijnlijk vind, mijn sonde uitgedaan. Ik wilde er gewoon niet ziek uitzien.” Haar wilskracht stelt haar in staat om af en toe ergens naar toe te gaan en zich niet te verbergen. Ze is zelfs zo lang mogelijk nog naar school gegaan. Veel contact met haar klasgenootjes heeft ze niet. “Eigenlijk heb ik maar twee vriendinnen, één van school en een meisje dat ik in de bus heb ontmoet die ons naar school bracht. Mijn schoolvriendinnetje komt iedere week bij me langs. Als mensen aan me vragen hoe het met me gaat zeg ik altijd maar dat het goed gaat. Ik zal ze niet vertellen dat ik de dag ervoor de hele dag misselijk op bed heb gelegen. Dat zou ze maar afschrikken en dan durven ze helemaal niks meer aan me te vragen.” Haar moeder bevestigt: “Richelle wil het altijd iedereen naar de zin maken, als klein meisje had ze dat al.”

Op de vraag of ze boos is, schudt ze ontkennend haar hoofd. “In het begin wel, toen ik het hoorde was ik best pissig. Ik was veel moe, de ziekte vreet gewoon heel veel energie. Nu kan ik niet meer naar school, maar ik zou heel graag nog een paar jurken ontwerpen wanneer ik weer inspiratie heb. Misschien om iets na te laten, ik weet het niet. Ik zal zelf niet meer mee maken of het een succes wordt, dus daar hoef ik het niet voor te doen.”

Wat ze wel kan doen is STOP zeggen. Denk na voordat je het woord kanker gebruikt! Het is écht niet oké!
Check www.kankerverziektjetaal.nl