Pieter van der Priem 1

Pieter van der Priem

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Jong pianotalent

Hotspots editie 17

Tekst & Fotografie: Lilian van de Kamp

Wibi Soerjadi is als 11-jarige jongetje begonnen met pianospelen, maar de 10-jarige Pieter van der Priem uit Speuld speelt nu al de sterren van de hemel. “Toen ik vier was zat ik voor het eerst achter een piano.” Hij heeft dus al een flinke voorsprong op Wibi op die leeftijd, maar Pieter zelf is daar niet zo van onder de indruk. Waar hij wel van onder de indruk is, is het interview met Jan Vayne dat in de Hotspots staat die ik voor hem heb meegenomen. “Heb je hem ook echt gesproken?”

Ja, ik heb Jan echt gesproken. En Wibi ook.

“Wauw. Ik ben zelf meer fan van Jan, omdat die moderne muziek speelt. Dat doe ik ook het liefst. Ik houd meer van lichte muziek dan klassiek.”

Wanneer ben je begonnen met pianospelen?

“Ik vond het als klein jongetje altijd geweldig om met mijn vader mee te gaan. Toen hij begon met pianolessen ging ik dus graag met hem mee. Ik vroeg toen of ik het ook eens mocht proberen. Mijn vader is inmiddels gestopt met de pianolessen, maar ik ben zelf wel verder gegaan.”

En toen vond je het meteen helemaal geweldig?

“Ja, ik ben toen naar de muziekschool gegaan en had daar een hele aardige juf, dus dat vond ik meteen heel leuk. Ik krijg nu twee keer in de week privéles. Dat is soms best een beetje saai in mijn eentje. Ik vind het leuker om samen met anderen te spelen, maar het is moeilijk om iemand te vinden die hetzelfde niveau heeft en ook op dezelfde tijd kan. Ik heb wel eens samen met iemand gespeeld. Zij was een paar jaar ouder en zat al op de middelbare school, terwijl ik nog in groep zes zat. Maar als we samen speelden dan deed ik het moeilijke en zij het makkelijke deel.”

Maar je speelt dus het liefst lichte muziek?

“Juf Inez is een hele goede juf die me met veel verschillende muziekstijlen kennis heeft laten maken. Ik heb geleerd bladmuziek te spelen, het goede ritme en hoe hard of hoe zacht ik moet spelen. Zij heeft nu ook geregeld dat ik les krijg van een echte jazzpianist, Leon. Hij kan mij meer leren over lichte muziek en dat vind ik heel erg leuk. Juf Inez had ook geregeld dat ik vorig jaar mee mocht spelen met de theatershow van Edwin Rutten, toen hij in Putten moest optreden.”

Hoe was het om in het theater op te treden?

“Dat was wel spannend. Ik was eerst heel zenuwachtig, maar daarna viel het eigenlijk wel mee. Toen dacht ik, zo Pietertje, jij zit nu wel voor tweehonderd man te spelen. Ik heb wel vaker voor veel mensen gespeeld in de muziekschool, maar dan is de zaal donker en zie je de mensen niet zitten. In het theater zag ik wel iedereen zitten, dus dat was wel even wennen.”

Treed je wel vaker op?

“Ik speel soms ook in het ziekenhuis St Jansdal tijdens het bezoekuur. Dat is ook heel erg leuk. Dan komen er mensen naar me toe om te zeggen dat ze het heel fijn vinden om muziek te horen. De meeste mensen komen natuurlijk niet voor hun lol in het ziekenhuis, dus die muziek maakt het wat dragelijker voor ze. Vooral die reacties van de mensen vind ik heel erg leuk.”

Speel je al veel uit je hoofd?

“Ik speel meestal vanaf bladmuziek, maar bij de lessen van Leon ook wel uit mijn hoofd. Ik heb zelf ook muziek verzonnen, dat staat niet op papier dat speel ik dus ook gewoon uit mijn hoofd. Ik speel veel blues en dan verzin ik een bepaald loopje op bepaalde toonsoorten en dan maak ik daar een klein bluesje van. Daar is niet zoveel moeilijks aan.”

Wanneer werd er ontdekt dat jij een talent bent?

“Toen we gingen verhuizen was mijn moeder op zoek naar een nieuwe leraar en toen had ze iemand aan de telefoon die mij hoorde spelen. Ik was toen 8 en die mevrouw zei ze tegen mijn moeder dat ik voor mijn leeftijd heel goed speelde en dus echt een goede begeleiding nodig had. Ze had bij juf Inez op het conservatorium gezeten, dus zo ben ik eigenlijk bij haar terecht gekomen. Toen ik bij juf Inez begon zei ze ook dat het heel bijzonder was wat ik op mijn leeftijd al kan.”

Na afloop van ons gesprek wil Pieter ook nog wel een stukje voor me spelen. Omdat ik het zo mooi vind, krijg ik van hem ook nog twee cd’s mee die hij heeft opgenomen. Zo kan ik op de terugweg naar de redactie nog even nagenieten van dit talent.