Noella 1

Noella

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Medium

Hotspots editie 20

Tekst: Lilian van de Kamp

Ken je dat, een onderbuikgevoel in sommige situaties? Dat is je intuïtie. Noëlla den Boer is iemand die we medium mogen noemen omdat ze onder andere haar intuïtie sterk heeft ontwikkeld. Of je er nu in gelooft of niet, we kunnen er niet omheen dat spiritualiteit steeds meer geaccepteerd wordt. In veel magazines vind je al jaren een horoscoop en op tv worden programma’s als Het zesde zintuig en Derek Ogilvie goed bekeken. Eng? “Absoluut niet,” volgens Noëlla.

Naast haar eigen bedrijf in de grafische vormgeving, is Noëlla den Boer medium. Een uitstekende combinatie. Ten eerste omdat zij zich hierdoor in alle vrijheid kan richten op het mediumschap zonder bang te zijn voor haar inkomen. Ten tweede omdat ze heel snel doorheeft wat een klant voor grafisch ontwerp wenst. Toch handig zo’n gave. Omdat het soms ook mensen afschrikt vertelde zij dit tot nu toe niet, maar omdat Noëlla dit jaar nog dichter bij zichzelf wil komen is het tijd openheid te geven over haar gave. “Spiritualiteit is mijn leven en is er iedere dag. Alles loopt op een gegeven moment door elkaar heen en ik wil het nu gewoon vertellen.”

Waarom zijn er volgens jou zoveel vooroordelen over mediums?

“Ik wil geen mensen voor het hoofd stoten die er niets van willen weten. Toch denk ik dat het bij veel mensen vooral angst is. Angst voor het onbekende. En het is toch iets heel abstracts. Ik kan het allemaal wel aan je vertellen, maar ik kan het je niet laten zien. Het is niet mijn doel om mensen over te halen, ik wil vooral mensen inspireren. Het is ook absoluut niet eng, want wie positiviteit uitstraalt, trekt ook positiviteit aan.”

Wanneer ervaarde jij dat je een zesde zintuig had?

“Als meisje van acht voelde ik altijd een aanwezigheid bij mijn bed. Ik heb toen meteen de risico’s hiervan ervaren, door dit te vertellen. Gezien de reacties van mijn omgeving dacht ik oke, dit moet ik dus voor me houden. Dit is bij mij omgeslagen in angst, omdat ik dacht dat er niemand was waar ik terecht kon. Ik voelde iets bij mijn bed, maar iedereen zegt dat het niet bestaat; dat resulteerde soms in nachtmerries, gelukkig waren dit slechts periodes.”

Wanneer besloot je er meer mee te gaan doen?

“Toen ik vijfentwintig was, verbrak mijn relatie. Hierdoor sliep ik voor het eerst sinds jaren weer alleen. En meteen was die angst er weer. Toen voelde ik mij sterk genoeg om te onderzoeken waar die angst vandaan kwam en ben heel veel gaan lezen en workshops gaan volgen. Zo kwam ik in contact met mensen die mij leerden mijn gave niet als iets engs te zien, maar als iets natuurlijks en moois waar je kracht, energie en positiviteit uit kunt putten. Denk aan het boek The Secret, waarin blijkt dat de kracht, het geheim, in jezelf zit. Op die manier probeer ik nu te leven.”

Je geeft ook consulten?

“Ik vond dat als ik die gave had, dat ik die dan ook zo goed mogelijk moest inzetten. Inmiddels ben ik acht jaar verder en sinds drie jaar geef ik inderdaad zelf consulten. Een grote stap. Ten eerste omdat het iets was wat ik eerst vooral voor mezelf hield en ten tweede is het een hele grote verantwoordelijkheid. De mensen die hier komen zijn vaak verdrietig of angstig. Stel je moeder is overleden en ik pretendeer contact met haar te kunnen maken. Dan is iemand heel kwetsbaar en daar moet je heel zorgvuldig mee om kunnen gaan.”

Hoe reageerde jouw omgeving?

“Als kind werd het niet echt geaccepteerd. Op mijn vijfentwintigste kon ik in de herkansing met mijn ouders en zij hebben mij vanaf dag één eigenlijk geloofd. Ik heb ze heel bewust meegenomen in mijn spirituele ontwikkeling. Dingen die ik zei kwamen steeds uit. Dat was voor hen een bevestiging. Qua relaties kan deze gave ook best ingewikkeld zijn. Als bijvoorbeeld mensen in mijn omgeving tegen mij zeggen dat het goed met ze gaat, terwijl dat niet zo is, dan voel ik dat. Gelukkig steunt mijn huidige partner mij ook volledig.”

Zijn er dingen die je niet doet?

“Voorspellingen. Daarmee geef je iemand een tunnelvisie. Ooit heeft iemand tegen mij gezegd: Noëlla, jouw droomman ?is iemand die werkt in een pak. Vervolgens dacht ik bij iedereen die in een pak binnenkwam dat het hem was en kijk je niet meer naar de andere mannen, die misschien net zo leuk zijn.”

Maakt je gave je wel eens eenzaam?

“Absoluut. Je kunt het op sommige momenten met niemand delen. Ik kan het vertellen, jullie kunnen het aannemen, maar niemand snapt echt in essentie hoe het is om op een begraafplaats te staan en iedereen te zien huilen, terwijl ik iemand zie die heel erg gelukkig is dat hij niet meer hoeft te lijden. Wat moet je dan doen?