Lucille Werner 1

Lucille Werner

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Onbeperkt

Hotspots editie 23

“Met een handicap ben je ook tot successen in staat”

Tekst: Lilian van de Kamp
Fotografie: Nico Kroon

Presentatrice Lucille Werner is altijd vrolijk en optimistisch. Ondanks of dankzij haar handicap. Zelf heeft ze die handicap nooit als een beperking heeft gezien. Jarenlang vond ze dat het er niet toe deed en zag de tv-kijker er dan ook weinig van. Maar nu maakt ze van een nood een deugd.

Lucille loopt anders, vanwege zuurstofgebrek bij haar geboorte. Tegenwoordig mag iedereen het zien. Niet omdat ze medelijden wil opwekken, maar juist om te laten zien dat je niet beperkt hoeft te worden door een handicap. Toch gebeurt dat in de samenleving nog te veel. Daarom heeft zij de Lucille Werner Foundation in het leven geroepen. Een stichting die ertoe wil bijdragen dat de samenleving open staat voor mensen met een handicap en geen negatief oordeel verbindt aan het hebben van een handicap. En daarnaast dat mensen met een handicap een positief zelfbeeld hebben en eigen kracht inzetten om hun doelen te bereiken. De stichting organiseert diverse evenementen en projecten, waarbij de media wordt ingezet om zo de hele samenleving er bij te betrekken.

Wat is volgens jou het beeld dat heerst in onze samenleving?

“De attitude die we hebben tegenover mensen met een handicap is nog steeds een heel groot probleem. Niet alleen in Nederland, maar ook in Europa en de rest van de wereld. Er is onlangs weer een rapport uitgekomen, waarin onderzoek werd gedaan naar wat de grootste problemen zijn in de wereld van mensen met een handicap. Dan is dat toch weer die beeldvorming. Het idee dat men heeft dat mensen met een handicap niet tot successen in staat zijn, of dat ze niet aan het juiste plaatje voldoen. Dat het minder is, dat het niet volmaakt is.”

Hoe wil je dat veranderen?

“Laten zien dat het niet zo is. Met de stichting zetten we televisieprogramma’s in om te laten zien dat mensen met een handicap tot heel veel in staat zijn. Daarnaast hebben we CAP100 opgezet. Een platform waar werkgevers in contact kunnen komen met ambitieuze mensen met een handicap, die graag willen werken. Om die beeldvorming te veranderen, gaat het toch om de ervaring van de werkgevers. Ze moeten ervaren dat het allemaal wel meevalt. En dan geloof je er ook in, je moet het alleen eerst zelf ondervinden. We werken inmiddels al samen met tien multinationals die het project actief steunen. Een stichting richt je op met het idee dat het ook wel weer een keer afgelopen is, omdat het doel behaald is, maar daar hebben we nog wel een aantal jaren werk aan.”

Heb jij zelf last gehad van afwijzingen vanwege je handicap?

“Ik heb altijd een droom gehad en ben iemand die heel snel doorhad dat je je niet gek moet laten maken door wie of wat dan ook. Je moet je eigen koers varen. Dus ik kan zeggen dat ik niet echt veel klappen gehad met het vinden van een baan. Maar ik merkte wel, door programma’s die ik heb neergezet, dat het bij veel deelnemers wel een probleem is. Dat er veel waren die geen werk hadden. Daarom zijn we met de CAP100 begonnen. Er zijn veel WA-jongeren die een baan zoeken. Tussen het percentage mensen dat werkloos is, zitten heel veel mensen met een beperking. Dat willen we graag veranderen.”

En wat doen jullie naast deze CAP100?

“We maken tv-programma’s rondom de CAPawards die we uitreiken aan bijzondere talenten met een handicap, de Cappies, een juniorvariant van de Capawards en de Mis(s)verkiezing voor jonge vrouwen met een lichamelijke beperking. Het maken van tv-programma’s blijft een speerpunt van ons. We maken dingen waar een miljoenenpubliek naar kijkt, dus vooral het ‘spread the word’ vind ik heel belangrijk. Op dit moment werken we aan een kinderserie. Daar kan ik op dit moment nog niet veel over vertellen, maar het wordt iets heel bijzonders. Het wordt een spannende avonturenserie, van acht afleveringen.”

Wanneer besloot jij zelf om juist je handicap in te zetten?

“Dat kwam eigenlijk door de vele brieven die ik kreeg van mensen, in al die jaren dat ik op tv was. Heel veel mensen die me schreven dat ze ook iets mankeerden. Ik vond het eigenlijk ongelofelijk dat er nog vrijwel niets gedaan werd aan de beeldvorming, het positief neerzetten van mensen met een handicap. Dus toen dacht ik, dat ga ik eens proberen met die Mis(s)verkiezing. En dat werd zo’n enorm succes, dat het vanaf dat moment ook niet meer stopte. Ik besefte op dat moment dat het fantastisch is om je hier voor in te zetten.”

Benadruk je met een aparte verkiezing niet juist de verschillen?

“Ja, dat is ook zo. En dat vindt iedereen maar raar. Waarom zouden deze meiden niet mee kunnen doen aan een gewone missverkiezing? Maar dat is nou eenmaal hoe de samenleving in elkaar steekt. Wij willen juist door zo’n aparte Mis(s)verkiezing die discussie op gang brengen en zorgen dat erover wordt gepraat. Want eigenlijk vindt iedereen dat het niet nodig is, maar ondertussen werkt het nog wel steeds zo.”

Ben je altijd zo’n optimist geweest?

“Ja, dat zit in mijn aard. Ik probeer altijd de positieve kant van dingen te zien. Dat is de aard van het beestje. Maar misschien dat die eigenschap ook juist wel uitvergroot is door mijn handicap, omdat je zelf al zoiets hebt van: hé, wacht eens even, dat gaat mij niet gebeuren! Daardoor is het misschien sterker ontwikkeld. Tuurlijk ben ik ook onzeker geweest als puber, net als iedere puber waarschijnlijk, maar het punt is dat je die gedachte moet draaien. Juist uitstralen dat je kracht hebt en dat is heus niet altijd makkelijk, en ik ben nu ook nog steeds niet altijd zeker van mijn zaak, en in de pubertijd was dat ook, maar dat hebben alle pubers denk ik.“

Moet jij extra lief zijn voor jezelf?

“Ik denk het wel ja. Ik ben me denk ik ook meer bewust van mijn lichaam, dan een ander. Ik heb wel wat meer kwetsbaarheden, zoals mijn rug, knieën, enkels. Dus ik ben wel iemand die daar wel wat zorgvuldiger mee omgaat. Maar ik ben ook wel weer iemand die overal heen banjert en ik loop gewoon wat ik moet lopen, dat ga ik niet vermijden. De ultieme ontspanning voor mijn lichaam is toch wel een massage. Dat zou ik het liefst iedere dag wel willen. Maar zo denkt iedereen er misschien wel over.”

Is uiterlijk belangrijk?

“Uiterlijke verzorging vind ik heel belangrijk. Het geeft me een goed gevoel als ik er verzorgd uit zie. Maar eigenlijk vind ik dat voor iedereen een vereiste. Er is voor niemand een excuus om niet verzorgd te zijn. Ik bedoel niet dat je iedere dag met gelakte nagels naar de supermarkt moet, maar het is gewoon goed om jezelf te verzorgen.”

Wat wil je graag meegeven?

“Mensen met een handicap: durf te dromen. Stop jezelf niet in een hokje en ga de samenleving in met je ambities en fantasieën. Tegen de rest van de samenleving en het bedrijfsleven wil ik eigenlijk hetzelfde zeggen. Zie dat het mensen zijn met ambities en dromen, waar je ontzettend veel inspiratie uit kunt halen. Geen samenleving is compleet als je groepen, welke groep dan ook, uitsluit. In een ideale samenleving is er een gelukkig leven voor iedereen.”