Liesbeth List 1

Liesbeth List

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Kan geen niemendalletjes zingen

Hotspots editie 14

Tekst: Lilian van de Kamp – Fotografie: Feriet Tunc

Zo stond zij enkele jaren geleden zelfs op het punt haar carrière te beëindigen. “Het is over, dacht ik toen de zalen leeg bleven”. Maar niet veel later kwam ze in contact met Frank Boeijen, die de zangeres terug op de kaart wist te zetten. Inmiddels zitten de theaterzalen weer vol met liefhebbers van haar muziek. Dit jaar staat zij onder andere in Cultureel Centrum Putten met haar show Intiem.

In 2006 maakte Liesbeth List (68) al een tournee door België met haar show Intiem, waarna zij ook enkele theaters in Nederland aandeed. Dit was zo’n succes dat zij heeft besloten vier jaar later opnieuw deze tournee te doen, dit keer in meer Nederlandse theaters. Liesbeth vertelt wat er op het podium gebeurt: “Intiem is een voorstelling waarin Alex Verburg, de schrijver van het boek ‘Het voorlopige leven van Liesbeth List’, op een tafel zit en passages uit het boek voorleest. Na iedere passage over mijn leven antwoord ik met een lied dat er op aansluit.” De zelfmoord van haar biologische moeder, de keuzes in haar leven en natuurlijk veel leuke anekdotes over Ramses Shaffy, komen aan bod in het programma. “In de vier jaar dat ik de show niet heb gedaan, zijn er wel wat dingen gebeurd. Mijn goede vriend Ramses is natuurlijk vorig jaar overleden en ik ben inmiddels oma geworden. Deze elementen zijn uiteraard toegevoegd, maar gevoelsmatig is mijn show niet anders. Mijn leven is een waarheid en ik kijk nu niet anders tegen dingen aan dan vier jaar geleden.”

Ramses

Ramses Shaffy kan natuurlijk niet onbesproken blijven in een gesprek met zijn goede vriendin. De Nederlandse zanger die vorig jaar op 76-jarige leeftijd overleed, heeft ooit gezegd dat Liesbeth het grootste geschenk van zijn leven was. “Dat was andersom absoluut ook zo. Ramses heeft mij opgevoed. Als mens en als artiest. Wat hij deed op het toneel was magie uitstralen, zonder dat hij dat zelf wist. Hij deed niet aan danspasjes, gebaartjes of een leuke sketch, hij was gewoon wie hij was. Dat heeft hij mij ook geleerd. Ik had geen opleiding aan de kleinkunstacademie of wat dan ook. Door alleen maar naar hem te kijken, leerde ik.” De zanger is van groot belang geweest in het vormen van de artiest Liesbeth List, maar net zo zeer voor de persoon die zij nu is. “Hij heeft me geleerd om taboes en complexen los te laten. Je hoeft niet altijd maar te luisteren naar wat je wordt opgedragen, je moet leven. Hij heeft me geleerd het leven te zien als een groot geschenk. Dat je de hemel op aarde moet creëren en niet moet gaan zitten wachten op een eventuele hemel na de dood. Hij was iemand die van dag naar dag leefde. Als ik hem destijds niet had ontmoet, dan was ik waarschijnlijk een hele andere kant op gegaan en had ik een veel grotere strijd moeten leveren om te ontdekken wie ik was.”

Stempel

Niet alleen de naam van Ramses Shaffy wordt vaak aan de zangeres gekoppeld. Onder andere Edith Piaf lijkt voor altijd aan haar naam verbonden te zijn, maar Liesbeth vindt dat absoluut niet erg. “Het zijn allemaal prachtige dingen die mij zijn overkómen. Ramses en ik deden veel dingen ?alleen en na verloop van tijd kwamen we dan weer samen. Wij waren nooit officieel een duo, dus zelf zie ik niet dat onze namen altijd aan elkaar verbonden waren. En dat geldt eigenlijk voor alle artiesten waar ik mee heb samenge-werkt. Ik wilde zelf graag de liederen van Jacques Brel zingen, omdat ik ze zo prachtig vond. Theodorakis heeft míj uitgekozen om zijn liederen te zingen. Frank Boeijen kwam op mijn pad en wilde en cd met met me maken. Daarna kwam Albert Verlinde met de musical Piaf. Ik ben heel blij dat dit allemaal op mijn pad gekomen is. Maar je kunt dus eigenlijk geen stempel op mijn hoofd zetten, of dat nou Ramses of Piaf is, want ik ga steeds een andere kant op.”

Trots

Nadat zij vijftig jaar geleden begon, heeft Liesbeth tot op heden een carrière opgebouwd waar menigeen van droomt. Toch blijft ze daar heel bescheiden onder en als we vragen of ze trots is op wat ze heeft bereikt,  antwoordt ze dan ook: “Trots? Ik ben helemaal niet trots. Zoals ik net al zei is alles mij overkomen en ik heb daar zelf geen aandeel in. Het is niet iets van mij. Het is het leven, dat mij die kanten op heeft gestuurd. Ik kan natuurlijk wel zeggen dat ik trots ben op mijn dochter of mijn kleinkind, maar het is mij allemaal aangereikt. Ik ben niet iemand die dat geluk zelf kan creëren. Je moet het leven aanvaarden zoals het komt, begrijp je. Ik heb het leven lief, laat ik het zo zeggen. En ik ben iemand die positief is ingesteld, dus van alle negatieve gebeurtenissen probeer ik iets positiefs te maken.”

Positief

Die positieve instelling is ook meteen het gevoel dat ze bezoekers van haar show mee wil geven. “De hele avond hebben mensen alle facetten van mijn leven aangehoord. Gelukkige momenten en het verdriet dat ik heb gehad in mijn leven. Daarna komen ze ook te weten hoe ik daar mee om ga.”  En wie het levensverhaal van Liesbeth kent, weet dat haar leven niet makkelijk is geweest. In haar biografie lezen we dat Liesbeth is geboren als Elisabeth (Elly) Dorothea Driessen in Bandoeng, Indonesië. Op éénjarige leeftijd kwam ze samen met haar moeder in een Jappenkamp terecht. In de Jappenkampen van Nederlands-Indië heerste de ontmenselijking. Dat lot trof ook haar moeder, die vier jaar lang alle vernederingen slikte om haar dochter te laten overleven. Maar enkele weken na de bevrijding en de hereniging met haar man pleegde ze zelfmoord. Toen haar kind in veiligheid was, zag ze geen reden van bestaan meer. Haar vader hertrouwde, maar met haar stiefmoeder klikte het niet. Gevolg was dat Elly tijdens een vakantie werd achtergelaten bij de familie List op Vlieland. Daar kreeg zij de naam Liesbeth en kon vanaf dat moment een normaal en gelukkig leven leiden. Toch was Vlieland niet waar Liesbeth zich thuis voelde en zij besloot op 18-jarige leeftijd naar Amsterdam te gaan. Een belangrijke stap in haar leven, die zeer bewust genomen is. “Je bent zelf het middelpunt van jouw universum. Je leeft maar een keer en als je dood bent kun je niets meer, dus maak iets van je leven.”

Bewust kijken

Liesbeth wil haar publiek er daarnaast ook graag op wijzen dat zij geluk moeten herkennen. “Dat kunnen hele kleine dingen zijn. Een mooie bos bloemen of een kindje dat voorbij loopt. Als je bewust kijkt, kun je daar geluk uit halen. Kijk bewust naar het leven, dat is de boodschap van mijn programma, zonder dominee te spelen of met een opgeheven vingertje. Zie alles wat op je pad komt. Of dat nou positief of negatief is, je moet het zien. Is het negatief, probeer dan een oplossing te bedenken. Zo zijn er mensen die balen omdat niemand ze opbelt. Bel dan zelf, zeg ik tegen ze. Of dat je thuis zit en dat je het jammer vindt dat er niemand bij je langs komt. Nodig ze dan uit! Draai het probleem om en los het op. Na afloop van de show krijg ik prachtige reacties van mensen die door mijn verhaal gesterkt zijn.” Voor Liesbeth zelf is haar muziek altijd een uitlaatklep voor haar emoties geweest. “Het zingen hield de psychiater buiten de deur,” vertelt ze grinnikend. “Ik kies alleen maar liederen, waarvan de onderwerpen mij zelf aangaan. Dat kan zowel vreugde als verdriet zijn. Blijdschap kon ik vieren op het toneel, verdriet kon ik uitschreeuwen. Een niemendalletje kan ik niet zingen, dat kan ik niet overbrengen naar het publiek. Dan voelen ze niets.”

Geen spijt

Liesbeth sluit haar show af met het lied ‘Je ne regrette rien’. Een lied dat de zangeres op het lijf is geschreven. “Het is mijn levensmotto. Spijt hebben is zo’n energieverspilling. Ik ken zoveel mensen die iets hebben gedaan in het verleden en dan denken dat ze iets anders hadden moeten doen, want dan was er wat anders gebeurd. Wat erg dat je daar nou toch je hele leven nog aan moet denken. Altijd maar denken wat er geweest zou zijn als je dat niet gedaan had.” Dat ze ook helemaal geen spijt hoeft te hebben van haar keuzes op vakgebied, blijkt uit het feit dat ze nog steeds volop geboekt wordt voor mooie opdrachten. “Ik werd vorige week gebeld met de vraag of ik niet een paar dagen naar Parijs wilde komen voor een reeks concerten. Dat vind ik dan zo leuk! Misschien gaat het niet eens door, maar de pret die ik er van te voren al om heb, maakt mij al blij. Zo ging het vroeger ook al. Ik heb zo veel hoogtepunten meegemaakt.” Haar grootste succes volgens de zangeres zelf? “Alles. Er zijn mij zoveel prachtige dingen overkomen en aangeboden. Ik heb nooit echt een flop gehad. Behalve die twee diepe dalen die ik zelf heb ervaren, heb ik altijd het geluk gehad te mogen kiezen welke weg ik zou inslaan. Er zijn zoveel hoogtepunten geweest, dat ik niet zou kunnen zeggen welke daar het meest uit sprong.”