Leontien Zijlaard  - van Moorsel 1

Leontien Zijlaard – van Moorsel

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Nog op topniveau

Hotspots editie 18

Tekst: Lilian van de Kamp

In 2004 stopte Nederlands’ koningin van de weg met haar wielercarrière. Maar de fiets blijft tot op de dag van vandaag een grote rol spelen in het leven van Leontien Zijlaard – van Moorsel. Op 2 april was Leontien te gast bij Sportcentrum Iedema in Harderwijk om een uurtje spinningles te geven voor het goede doel: Stichting B.A.S. Ook traint zij het wielerteam AA Drink / Leontien.nl en geeft toe nog best mee te kunnen komen met deze professionals.

Volgens mij zit je nog steeds dagelijks op de fiets, is het niet?

“Ja, dat klopt, naast dat we gewoon een commercieel bedrijf runnen, vind ik het belangrijk me in te zetten voor een goed doel. Op het moment dat mensen overlijden op een hele jonge leeftijd, dan ben ik daar heel gevoelig voor. Wat is nou een uurtje van mijn tijd om me in te zetten en daarmee te vechten tegen kanker. Ik ben zelf mama, ik moet er niet aan denken dat er ooit iets met onze kleine meid gebeurd op dat gebied. Als wij ons met elkaar inzetten om onderzoek bij elkaar te ‘trappen’ voor een oplossing, trek ik daar heel graag mijn wielerpakkie voor aan.”

Je weet veel mensen op een positieve manier te motiveren? Hoe doe je dat?

“Ik denk dat mijn kracht ligt bij het feit dat ik in balans ben gekomen, maar dat ik ook in balans blijf. Door wat ik uitstraal, heb ik de helft al gewonnen. Hierdoor help ik meisjes met een eetstoornis of mensen om wat meer te bewegen. Als je zelf een hoop kracht en enthousiasme uitstraalt, dan ben je je eigen visitekaartje.”

Maar daar heb je zelf natuurlijk ook eerst wat voor moeten doen.

“Ik ben zelf door een heel diep dal gegaan. Uiteindelijk ben ik zelf door schade en schande gekomen waar ik nu ben. Mijn conclusie is dat je alles met mate moet doen. Of dat nou op het gebied van voeding of sport is. Op het moment dat je alles met mate doet, dan kom je in balans, maar dan blijf je dat ook.”

Jij en je man Michael hebben ook een eigen wielerteam opgezet.

“Ja, ik begeleid de meiden als trainster. Ik doe al het voorbereidende werk met de meiden, maar wil mezelf geen ploegleider noemen. Een ploegleider zit in de auto op het moment dat de koers gereden wordt. Ik zit niet in de auto, omdat ik nog teveel wielrenster ben. Dat is nu nog niet mijn ding, want daar ben ik nog te fanatiek voor. Ik kan wel prima overbrengen wat ik fout heb gedaan en wat ik goed heb gedaan. De dingen die ik dus goed heb gedaan probeer ik over te brengen op de jonge talentjes binnen ons team. Ik doe veel looptraining, krachttraining en ik doe ook gewoon nog heel veel mee met die meiden. Ik vind het leuk en zij kunnen meer uit zichzelf halen als ik mee ga op de fiets of in de looptraining. Dan zie ik toch dat ze net nog wat enthousiaster zijn.”

Zou jij zelf nog op dat niveau mee kunnen doen?

“Als ik heel eerlijk ben, dan denk ik het wel. Maar ik zou het niet meer op kunnen brengen om al die leuke dingen van het leven daarvoor te laten staan. Ik heb natuurlijk jarenlang als een monnik geleefd. Dat heb ik er niet meer voor over. En ik zou er al helemaal niet aan moeten denken dat ik mijn kleine meid niet zou zien, omdat ik bijvoorbeeld op trainingskamp zou moeten. Nu kan ik haar gewoon meenemen, omdat het toch niet meer belangrijk is wat ik presteer. Dan ben ik maar wat moeier als ik met die meiden mee ga trainen. Die kleine staat bovenaan en de rest is allemaal bijzaak. Als ik geen mama zou zijn geweest, had ik misschien nog getwijfeld over een comeback. Maar dat heb ik gehad. Er zijn nu allemaal nieuwe talenten zoals Marianne Vos, Kirsten Wild, Chantal Blaak. Een fantastische nieuwe generatie, waar Nederland onwijs trots op mag zijn en waar we nog heel veel jaren van kunnen gaan genieten. Het is nu aan hun.”

Een van jouw speerpunten is dat je doelen moet stellen. Heb jij nu nog doelen voor jezelf?

“Ja, allereerst wil ik een hele lieve mama zijn voor Indy. Daarnaast wil ik zelf gewoon lekker in balans blijven. Wat betreft de meiden van het wielerteam, ik heb laten zien dat ik het zelf kan, maar wil dat nu zo goed mogelijk proberen over te brengen naar die meiden. Mijn missie zou geslaagd zijn als wij dadelijk twee of drie rensters op de Olympische Spelen in Londen zouden terugzien. Daarnaast wil ik meisjes met een eetstoornis nog concreter gaan helpen en dit jaar ook nog de marathon van New York gaan lopen. Dus ik heb nog vreselijk veel doelen. Maar dat hoort ook bij mij. Mijn hele leven heeft bestaan uit pieken naar dat evenement en dan weer pieken naar het volgende evenement.”

Organiseer je dit jaar weer de Leontien Ladies Ride?

“Jazeker, die vindt dit jaar weer drie keer plaats. In Amsterdam, Rotterdam en Den Bosch. Ik vind het zo mooi dat ik zoveel vrouwen op de fiets krijg. Op het moment dat ze de finish hebben gehaald, zie ik op die gezichten wat ik juist kenbaar wil maken. Dat stukje positieve energie dat ze op hebben gedaan tijdens het bewegen. Ik zie ook heel vaak dat mensen zichzelf verbazen tijdens die Ladies Ride. Dat ze van te voren twijfelen of ze vijfendertig kilometer wel halen, maar op de dag zelf gewoon voor de vijfenzestig gaan. Dan zijn ze helemaal trots en dan denk ik: ‘Yes! Daar heb ik toch mijn steentje aan bij kunnen ?dragen’. Per rit doen er toch altijd zo’n drie- tot zevenduizend vrouwen mee. En dit jaar komen we met iets nieuws: Leontien Ladies Ride Xtra Strong. Een rit  in Limburg voor de dames met een wielerfiets. Net wat zwaarder en sportiever traject.”

Wat is jouw gouden tip om fit te blijven?

“Geniet van het leven, maar doe het met mate. Als je op vakantie bent doe je lekker mee, maar op het moment dat je terug bent, pak dan gewoon weer de draad op. En let op, ga geen crashdieet doen. Ik ben echt een tegenstander van crashdiëten. Laat gewoon de vette dingen achterwege en neem verantwoorde tussendoortjes.”

Wat motiveert jou om zelf actief te blijven?

“Toch dat stukje positieve energie dat je er voor terug krijgt. Je krijgt een strak lichaam, dat vinden vrouwen toch ook altijd wel prettig. Ik kan niets negatiefs over bewegen vinden. Het hoort bij mijn leven en het past bij mij. Ik weet dat als ik het doe, dat ik me lekkerder voel. Tuurlijk heb ik ook wel eens een dag dat ik niet zo’n zin heb. Net als iedereen. Maar als ik dan toch ga, voel ik me daarna helemaal positief en blij dat ik het heb gedaan.”