Julia Wassink 1

Julia Wassink

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Jong talent

Hotspots Editie 8

Deze duizendpoot heeft haar toekomst duidelijk voor ogen. “Ik ging naar de balletschool toen ik drie jaar oud was. Op mijn negende heb ik min of meer toevallig, auditie gedaan bij de Nationale Ballet Academie. Meer met de gedachte, ach waarom niet, dan met een heel duidelijk doel voor ogen. Tot mijn verrassing werd ik na drie audities aangenomen. Tja, dan verandert er wel heel veel. Als negenjarig meisje reisde ik elke dag met de trein naar Amsterdam. Op school kreeg ik niet alleen les in de normale vakken maar ook dagelijks anderhalf uur balletles.”

Ik vertel haar dat ik had verwacht een lang, mager meisje met enorme lange benen te zien binnenkomen. Ik moest mijn beeld direct bij stellen want Julia is slank met een normale lengte, maar niet graatmager, en ze moet lachen als ik vraag of ballerina’s niet allemaal benen hebben die 52% van hun lichaamslengte zijn.
Ze vertelt: “Er zit verschil in klassiek ballet met spitzen en tutu’s en modern ballet waarbij spitzen bijna niet meer voorkomen en de dansers bijvoorbeeld een dun jurkje of een strak pak dragen. Daarbij gaat het meer om de emotie en expressie die de dansers uitstralen. Mijn hart gaat uit naar het laatste, natuurlijk dans ik ook nog wel in tutu’s en dergelijke maar ik heb dan heel sterk het idee alsof mijn gevoel letterlijk vast komt te zitten in het bijbehorende corset. Ik kies daarom voor de vernieuwende modernere vorm, waarbij je niet moet denken dat dit dan ook minder moeilijk is.”

Staat je lichaamsbouw je toekomst in de weg?

Wel als ik bij het Nationale Ballet had gewild. Ik heb als klein meisje eens bij het Nationale Ballet de rol van kleine Clara uit de Notenkraker gedanst in het Muziektheater in Amsterdam. Ik zat toen in mijn tweede jaar bij de Academie. Dat was mijn droom, ?ik was zo trots! Toen dacht ik: als ik groter ben wil ik de grote Clara dansen. Maar dat is typisch klassiek ballet en daar kies ik niet meer voor en daar pas ik ook niet want dat zijn inderdaad die graatmagere, langbenige meisjes. Mijn kracht is mijn passie en uitstraling. Dans is iets wat van binnenuit komt, terwijl men juist kijkt naar de buitenkant. Bij een auditie kijkt men als eerste naar je lichaam. Wat dat betreft is het erg confronterend, je werkt altijd met een spiegel.

Binnenkort doe je eind examen VWO, maar je hebt afgelopen jaar geen les gevolgd?

“Nee, de school biedt regulier onderwijs en past dat volledig aan op het rooster van de balletschool. Overigens zitten er ook leerlingen van de dansschool van Lucia Marthas en mensen van het conser-?vatorium. Maar afgelopen jaar werd mij de kans geboden om fulltime op HBO niveau danslessen te volgen. Een jaar eerder dan normaal. Dit houdt in dat ik in plaats van een halve dag les, iedere dag hele dagen dansles heb. In de tijd die ik ‘s avonds over heb, leer ik voor mijn VWO. Er zijn afgelopen jaar momenten geweest dat ik me afvroeg waar ik mee bezig was. Eigenlijk doe ik twee studies tegelijk en daarbij nog een aantal vakken, muziek, anatomie en dansgeschiedenis om volgend jaar mijn propedeuse te halen. Maar ik ben nu bijna klaar, sta er goed voor en kan me binnenkort focussen op nieuwe dingen. Ik heb inmiddels al een stageplek toegewezen gekregen bij het Scapino Ballet in Rotterdam en daar heb ik ontzettend veel zin in.”

Je bent dus altijd met ballet bezig vanaf ?klein meisje al. Aan de ene kant heerlijk dat je precies weet wat je wilt, aan de andere kant kan zo’n drive ook andere dingen in de weg zitten, heb je het gevoel dat je er iets voor ?hebt moeten opgeven?

“Oh ja, mijn sociaal leven of liever gezegd het gebrek daaraan. Omdat ik altijd in Amsterdam op school heb gezeten, in een heel veilige, afgebakende omgeving heb ik nauwelijks vrienden hier in de omgeving. En dat mis ik. Aan de andere kant denk ik, dat mensen van mijn leeftijd mijn levenswijze niet zullen snappen. Ik kan me bijvoorbeeld echt niet veroorloven om op zaterdagavond uit te gaan als ik maandagmorgen weer moet trainen. Na een zware intensieve week trainen heeft je lichaam echt een weekend nodig om te herstellen. Anderzijds is het prettig te weten dat je een doel hebt. Ik zou het vreselijk vinden om keuzes te moeten maken zonder dat ik wist wat ik wil worden. Ook dat geeft houvast.”

Tot slot, je hebt begin dit jaar een beurs gekregen van de Stichting Dansersfonds ’79 van Alexandra Radius en Han Ebbelaar, ter ondersteuning en stimulering van de danskunst en van veelbelovende jonge dansers.

“Ja goed hé! Dat staat hoe dan ook geweldig op mijn c.v.! Het plan is om met die beurs een zomercursus te doen bij het Nederlands Danstheater in Den Haag. Maar daar moet ik eerst weer auditie voor doen. ?Ik heb een stuk ingestuurd dat ik zelf heb gemaakt en bijzonder goed door iedereen is ontvangen. Maar eerst ga ik dansen, het toneel op!

Wil je meer zien van Julia Wassink, kijk dan op YouTube: NathanJulia.