Joep Sertons 1

Joep Sertons

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Acteur uit Voetbalvrouwen

HotSpots Editie 4

De serie Voetbalvrouwen, elke zondagavond uitgezonden door RTL 4, wordt inmiddels door meer dan 1 miljoen kijkers gevolgd. Hoogst waarschijnlijk reden genoeg voor een derde seizoen. Maar dat weet je nooit van te voren, zegt Joep. Als het doorgaat zit ik zeker ook weer in het volgende seizoen en dat zou betekenen dat we begin juni weer gaan opnemen. Voor de opname van 13 afleveringen zijn we ongeveer een half jaar bezig. Overigens heb ik ook voor het eerste seizoen auditie gedaan voor de rol van coach. Toen heeft Viktor Löw de rol gekregen, een geweldige acteur met wie ik ook in Baantjer heb gespeeld. Het had me wel een uitdaging geleken om een voetbalcoach te spelen die zich graag in vrouwenkleding kleedt. Helaas stond ook in het script dat hij zich in het doel zou ophangen. Dat betekende slechts 1 seizoen. In de rol van nieuwe voetbalcoach Rutger heb ik een relatie met Liz, Leontien Borsato. Ook hiervoor moest ik weer auditie doen. Ze kijken voornamelijk naar de match met, in dit geval, Leontien. Is er een bepaalde chemie, klopt de lengte, kleur haar en ogen, is er genoeg contrast. Allemaal facetten die een rol spelen.

Verlegen Kind

Geboren in Blaricum kwam hij pas in aanraking met acteren op zijn 24ste, en startte zijn carriere in het theater. Hij vervulde o.a. een hoofdrol in de productie Drie is Teveel, met onder andere Joop Doderer. Daarnaast was hij in vele gastrollen in bekende series te zien. Zijn eerste hoofdrol op televisie was in Medisch Centrum West. Daarna volgde o.a. Spijkerhoek, Onderweg naar Morgen, Vrouwenvleugel en Westenwind. Maar ook in diverse speelfilms vertolkte hij de hoofdrol zoals in de Kameleon. Tijdens het gesprek vertelt hij vol passie over zijn vak. Ik heb het leukste vak dat er is! Maar dat is niet altijd zo geweest. Ik was vroeger een heel bescheiden verlegen kind. Ik dacht dat acteren alleen voor speciale personen was weggelegd, dus ik heb het altijd verdrongen en pas op mijn 24ste kwam het eruit. Voor die tijd leefde en werkte ik alleen maar voor het uitgaan. Ambities had ik niet, ik woonde op kamers in Amsterdam en kwam daardoor steeds meer in aanraking met de culturele invloeden van een grote stad. In mijn onderbewustzijn is het acteren altijd blijven smeulen. Toch denk ik niet dat ik erg veranderd ben ten opzichte van het kind van toen. Zo had ik er vroeger altijd vreselijke moeite mee als ik herkend werd. Dan zat ik in de tram en nam ik altijd een krantje mee zodat ik me daarachter kon verschuilen. Alleen maar om mezelf een houding te geven. Maar mensen die zich geen houding weten te geven komen vaak arrogant over dus dat etiket kreeg ik dan weer opgeplakt. Daar heb ik geen last meer van. Ik vind het echt niet meer belangrijk wat andere mensen van me vinden. Ik heb regelmatig workshops gevolgd om verder te groeien als mens en acteur. Doodeng! ‘s Morgens misselijk van de zenuwen je bed uitkomen, want niets is zo eng als voor andere mensen op je bek te gaan. Maar ja, dat is de enige manier om te groeien, en bovendien voel je je na afloop geweldig. Ik ben van mening dat alle onverwerkte gevoelens eerst bovengehaald moeten worden zodat je vrij wordt om te creëren. Littekens zijn niet erg als je er geen last van hebt. Maar veel mensen hebben spijt of dragen haatgevoelens met zich mee, dat belemmert ze in hun leven.

Concentratie

Naast acteur is Joep ook regisseur, scenarioschrijver, docent, fotograaf. Hij maakt bedrijfspresentaties of documentaires, zoals over de hangjongeren in Laren, of voor het jongerenprogramma Girlz. Speciaal voor die werkzaamheden heeft hij een productiebedrijf (www.joepsertonsprodukties.nl) opgericht waar hij benaderd kan worden voor alles op het gebied van videocamerawerk, montage en interactieve multimediaproducties. Ook geeft hij zelf acteerworkshops in Amsterdam waar hij de eerste beginselen van het acteren overbrengt. Hij benadrukt in die workshops niet met onverwerkte emoties te werken aangezien hij daar zelf niet toe bevoegd is. Centraal in zijn workshops staat het ‘zijn’. Ik geef mijn studenten weleens de opdracht 3 à 4 minuten gewoon er te zijn. Dat is voor een acteur namelijk heel belangrijk. Het moet eigenlijk een tweede natuur zijn. Het bepaalt namelijk je aanwezigheid. Hoe vaak komt het niet voor dat je nadenkt over wat je aan zal trekken ‘s avonds, of wat je gisteren hebt gezegd. Als je op het toneel staat moet je constant in het nu zijn. Je moet je concentreren en je kunt je niet permitteren af te dwalen. Je moet goed luisteren ook al heb je de tekst al drieentwintig keer gehoord. Je moet weten waar je moet staan, waar je moet uitkomen, het licht, het gevoelsmatige aspect. Noem maar op. Hoe vollediger je met het huidige bezig bent, des te beter je op al die aspecten kunt letten.

Roots

Het liefst zou hij weer het theater in gaan. Want, elke avond is nieuw, het is heel dankbaar werk en je kunt iedere avond weer een beetje fine tunen. Dus details aanpassen om je rol weer te verbeteren, verfijnen. Hij schiet in de lach: Het is natuurlijk niet de bedoeling om zulke grote aanpassingen te doen dat je tegenspeler denkt, wat flik jij nou, zo hadden we dat niet afgesproken! Het nadeel van theater is het reizen. Vaak betekent het om twee uur ‘s middags weg en ‘s nachts om 1 uur thuis, zeven dagen in de week. Toen zijn zoontje nog heel klein was, wilde hij die tijd niet met hem missen. Ook is hij door de komst van zijn zoon weer terug gekeerd naar zijn ‘roots’. Na 25 jaar in Amsterdam te hebben gewoond, heeft hij de stad verruild voor het dorp Laren. Want ‘als je zelf geen stadskind bent is een stad geen optie voor een klein kind’. En dus pakt hij na afloop van ons gesprek zijn zwarte opoe fiets en vertrekt voor een klein ritje naar huis.