Jan Douwe Kroeske 1

Jan Douwe Kroeske

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Interview

Hotspots Editie 9

Maar waar kennen de mensen jou nu precies van?
Jan Douwe: “Er is een categorie die mij kent van ‘Twaalf steden, Dertien ongelukken’. Een categorie denkt aan ‘Jules unlimited’, en dan is er nog een categorie die denk aan de 2 meter Sessies en vervolgens aan Pink Pop, Lowlands en dat soort muziekevenementen.”

Je bent begonnen als sportleraar, hoe is het ontstaan?

“Ik denk daar nooit zoveel over na. Maar ik denk dat het een combinatie van toeval en doorzettingsvermogen is. Hoewel ik dat lastig vind om dat zo te noemen. Want al die keren dat ik naar Hilversum afreisde om plaatjes te halen en gesprekken te voeren met een platenmaatschappij of omroep, heb ik niet echt gedacht: ‘Goh, wat ben ik nu lekker aan het doorzetten!’ Dus je kunt ook overdrijven. Maar ik denk toch dat het zo werkt. Doorzettingsvermogen én de juiste mensen op het juiste moment tegenkomen. Maar dat is toeval.”

Geloof je in toeval?

“Tja, geloof je in toeval? Ja, maar toeval als uitkomst van, ik ga ergens naar toe want mijn gevoel zegt dat ik daar naar toe moet, en dan blijkt dat er iets toevallig gebeurt. In die vorm dus, afgedwongen toeval, daar geloof ik in ja.”

Je sprak net over de tijd dat je naar Hilversum afreisde, was dat het begin?

“Ja, ik schreef muziekrecensies voor een krant en legde daarvoor contact met de maatschappijen. Ik belde ze gewoon op, klopte op de deur, liet me af en toe ook beledigen als het hun niet uitkwam. Maar ik bleef op die zogenaamde deur kloppen. Op een gegeven moment ging ik voor een tweede blad schrijven en radio ging doen, en toen kwam er een weak point in the door, en scheurde die open.
Kijk, ik ben ooit 2.5 jaar lang sportleraar geweest en heb een vrijgevochten bestaan geleid wat ogenschijnlijk van toeval aan elkaar hing, maar heel erg bepaald werd door de ontmoetingen die ik had. Het gaat niet alleen over kwaliteit, vakkundigheid, vakmatigheid, inspanning en liefde voor je vak. Het is alles bij elkaar. Mensen herkennen mij als ik ergens binnenkom maar ik stel me gereserveerd, teruggetrokken op, want zo ben ik nou eenmaal. Maar ik laat me enorm motiveren door alle mensen die ik tegenkom en doe steeds nieuwe kennissen en contacten op. Weet je, ik ben niet de kern, ik hou er niet van om heel erg aanwezig te zijn.”

Dat straal je inderdaad uit, aan de andere kant zoek je wel het theater op met je show ‘2 meter het theater in’. En beweeg je je in een wereld waarin juist de schijnwerpers op je gericht staan.
“Zeker, maar dat is avontuur. De andere kant van de medaille. Ik was afgelopen weekend op Lowlands. Ik hou niet van grote mensenmassa, maar vind het een geweldig festival. Het festival is belangrijker dan die mensen, maar de mensen maken het festival. En dat heeft alles met elkaar te maken. En wat betreft het theater, dat was geweldig, één van de beste dingen die ik  in mijn werk gedaan heb. Dat, én de opnames van Jules unlimited, en de 2 meter sessies. Het voelde heel erg compleet.”

Door de 2 meter sessies heb je aan de wieg gestaan van vele muzikanten.

“Nou dat vind ik teveel eer. Ik heb wel gelegenheid geboden om die muziek die mezelf aansprak op hetzelfde kanaal als de Pet Shop Boys en Ten Sharp gedraaid te krijgen. Ik vond het een aanvulling om ook The Nits, Luka Bloom, REM, Nirvana en Pearl Jam te draaien. Je kunt spreken van platforms die ik heb gecreëerd bij radio en later bij televisie.”

Als je voor de rest van je leven nog maar 1 nummer zou mogen beluisteren welke zou dat zijn?

Na diep nadenken antwoordt Jan Douwe: “The Jezebel Spirit van Brian Eno en David Byrne. Afkomstig van  een album uit 1981, bijna 30 jaar oud dus. Maar die plaat heeft de muziek behoorlijk op zijn kop gezet.
Stel dat je iets meemaakt waar je even afstand van moet nemen en je zet deze muziek op, dan voel je je thuis. Zelfs dertig jaar nadat deze muziek is gemaakt, ontdek je er nog steeds nieuwe gevoelens en ideeën bij. Dat is zo fascinerend! De reden dat klassieke muziek steeds weer opnieuw wordt uitgebracht is omdat het zo bijzonder is. En elke generatie dient te horen wat Wagner, Mahler, Mozart, David Byrne, Brian Eno gedaan hebben. Bepaalde muzikanten hebben enorm grote invloed op de muziek.”

Om het wat actueler te maken, vind je dat Michael Jackson een grote invloed op de muziek heeft gehad en daarom The King of Pop werd genoemd?

“Nee. Ik denk dat hij meer voor de muziekbusiness heeft betekent dan voor de muziek.”
Even later, “Ach, misschien ook wel, maar ik vond het nooit zo leuk. Ik heb hem één keer ontmoet en toen kwam er een verschrikkelijke bullebak van een beveiligingsman op me af.”
-Dat was zeker wel bijzonder om iemand als Michael Jackson te ontmoeten.
“Nee hoor. Dat is mijn werk, dat is helemaal niet bijzonder. Net als die beveiligingsman die bij het hele circus hoort. Die kwam ik ook bij Madonna tegen. Dat hoort bij het systeem dat rondom een artiest is gecreëerd.”

Wat vond je dan wel een bijzondere ontmoeting?

“Wat is bijzonder? Wat mij diep geraakt heeft, is werken met Boudewijn Büch, de ontmoeting met Nelson Mandela. Wat mij diep geraakt heeft, is het werken met de jongens van het volleybal team die de Olympische medaille haalden.
En wat wel leuk was, was de ontmoeting met Bruce Springsteen in the Wembley Arena, maar het blijft gewoon een baan!
Wat ik bijzonder vind is dat ik twee hele mooie dochters heb, maar ik vind Madonna ontmoeten niet belangrijk! Het is wel leuk, maar meer niet.”

Je hebt met name voor het programma Jules Unlimited heel veel spannende dingen gedaan. Wat was de langste minuut die je ooit hebt doorstaan?

“Oh, dat zijn er twee geweest. Beide waren tijdens opnames voor het programma Jules Unlimited waarbij het doel was te kijken hoever je kon gaan. De eerste was toen ik in Alaska met mijn kano op 20 cm afstand van een 23 meter lange bultrugwalvis lag.
De tweede was toen ik aan een touw aan de Gorges du Verdon hing met een diepte van 350 meter beneden me, en ik totaal verkrampte terwijl mijn cameraman naast me een sjakkie rolde. Totaal verkrampt, ik kon niets meer!”

Zoek je graag je grenzen op?

“Laat ik het zo zeggen, ik wil me blijven vernieuwen en ik vind dat je je nieuwsgierigheid moet blijven triggeren. Ik ben een nieuwsgierige jongen. Niet iemand die de grenzen opzoekt, want ik weet niet wat dat is. Maar ik ben heel nieuwsgierig om het mee te maken, te doen en er naar te kijken.”