Henk & Marianne Timmer 1

Henk & Marianne Timmer

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Topsporters en ondernemers

HotSpots Editie 1

We kennen jullie natuurlijk allemaal als twee topsporters. Nu hebben jullie een herenmodezaak hier in het centrum van Harderwijk. Hoe is dat ontstaan?

“De winkel bestaat eigenlijk al zo’n 7 jaar,” vertelt Henk. “In eerste instantie heette het Casanova en runde Albert de zaak alleen, later ben ik er met mijn vader in gekomen. Anderhalf jaar geleden hebben we het pand gekocht en het laten verbouwen.”

Hoe ver gaat jullie persoonlijke betrokkenheid?

“In de eerste plaats runt Albert de zaak. Hij koopt in, doet de dagelijkse dingen. Hij kent zijn klanten en kan daarop inkopen maar ook adviseren. Wij komen één keer per week. Heel af en toe gaat één van ons mee inkopen, maar dat is meer omdat we het leuk vinden.Ten eerste hebben we er gewoonweg de tijd niet voor,en ten tweede hebben we gewoon meer verstand van onze sport. Voetbal en schaatsen is de hoofdzaak. Dat gaat bij ons vóór alles!”

Nooit gedacht aan dameskleding?

“Dat is een ander verhaal, misschien in de toekomst. Er wordt veel naar gevraagd. Blijkbaar is er hier wel behoefte naar. Bovendien hebben de merken die wij verkopen ook een dameslijn. Dus de link is makkelijk te leggen. Tja, wie weet. Voorlopig nog niet, we concentreren ons eerst op de herenmode.”

Komen er veel collega’s hier in de zaak?

Marianne: “We hebben vorige jaar een modeshow georganiseerd waarin de mannelijke schaatsers hebben meegelopen. Dat was heel erg leuk, iedereen was vreselijk enthousiast. En als we hier in de buurt op trainingskamp zitten dan komen de meeste schaatsers ook wel even kijken. Het zijn gewoon mooie merken die we verkopen. Mooie kwaliteit en prettig draagbaar. En de collega’s van Henk komen ook regelmatig even langs.” “Ja”, vult Henk aan, “ze zien vaak de kleding die ik draag bij de club. Meestal spreken we wat af. Dan komen ze gezellig een dagje naar ons toe, eten we wat en gaan daarna even hier langs.”

Kunnen jullie gewoon een keertje uitgaan zonder gestoord te worden?

Henk: ”Hier valt het mee. Veel gelegenheid ervoor hebben we niet, maar als het een keertje voor komt, kunnen we dat het beste hier doen. De mensen kennen me hier natuurlijk al van jongs af aan en zullen me niet zo snel storen. Daarom is het heel prettig wonen hier, waar bijkomt dat het gewoon één van de mooiste stukjes van Nederland is.”

Zijn jullie schema’s te combineren?

“Nou wel zien elkaar heel erg weinig dus als we thuis zijn proberen we wel zo maximaal mogelijk van elkaar te genieten. We willen niet uit elkaar groeien.”

Hebben jullie een favoriete vakantieplek?

“Wij zijn nog nooit met z’n tweeën op vakantie geweest.”

Nog nooit????

“Nee, werken, werken en nog eens werken.” Marianne vertelt; ”Wij als schaatsers hebben een hele lange voorbereiding. Ik ben in april al begonnen met mijn training. Ik begon in Hamar in Noorwegen met mijn trainingen. Vervolgens Noord
Italië, Toscane, Duitsland, Amerika, etc. Tussendoor ben ik maximaal twee weken thuis. Per jaar ben ik in ieder geval 150 dagen in het buitenland. Wij zijn echte zwervers.” Ze legt uit: ”We trainen veel buiten. Fietsen, skeeleren, lopen. Een keer regen is niet erg, maar als je steeds het training schema daardoor moet omdraaien, kun je beter naar het buitenland gaan zodat je zeker weet dat je een goed blok draait in plaats van het steeds te moeten aanpassen. Om het contact met het ijs niet kwijt te raken gaan we in de zomer ook tussendoor het ijs op.”

Ga je hier nog lang mee door? Denk je over de winterspelen in 2010?

“Weet ik niet, ik voel me fit, maar het hangt van dit seizoen af, dus we zien het wel.”

Henk,voel je je thuis bij Feyenoord?

“Absoluut, het is een mooie club. En het wordt steeds leuker, we hebben inmiddels nieuwe materialen, nieuwe spelers en we staan bovenaan, dat is natuurlijk wel prettig spelen. Bovendien zijn we de grootste club van Nederland.”

Is er een verschil in mentaliteit tussen voetbal en schaatsen?

“In de basis niet”, antwoordt Henk. “We willen allemaal winnen. Maar bij Marianne is het veel individueler, ik doe aan een teamsport. Zij worden afgerekend op een-honderste van een seconde en wij zijn van elkaar afhankelijk. De doelstelling is hetzelfde, het beste eruit halen wat erin zit. Sporters trekken qua mensen ook altijd naar elkaar toe omdat we dezelfde instelling hebben.”

Henk, train jij op pijn?

“Ik voel het niet hoor! In het begin wel, maar ik ga sowieso voor die bal. We trainen op techniek en dan voel je het niet.” Marianne: ”Als je het op tv ziet valt het nog mee, maar als ik achter het doel sta, verbaas ik me er iedere keer weer over hoe hoog Henk springt om een bal tegen te houden. Dan komt ’ie van die hoogte op de grond neer, en denk ik bij mezelf wat een bikkel heb ik…ha ha!”

Henk, als je gevraagd zou worden om in het buitenland te spelen, zou je dat doen?

“Ik heb afgelopen winter de kans gehad. Ik zou gaan spelen bij Valencia maar dat is op het laatste moment niet doorgegaan. Heel erg jammer overigens, want het was een mooie kans geweest. Maar wie weet wat de toekomst nog brengt, dit seizoen loopt mijn contract bij Feyenoord af. Het is trouwens wel bepalend waar en bij welke club ik zou komen. Ik moet er wel een goed gevoel bij hebben en er voor 100% voor kunnen gaan.”

Wat voor gevolgen zou dat voor jou hebben, Marianne?

“Behoorlijk veel gevolgen, ten eerste weet je niet precies waar je terecht komt. Daarbij komt dat ik nog meer zou moeten reizen dan ik nu al doe. Nee, het klinkt wel leuk maar voor mij hoeft het niet zo nodig.”

Eh,we durven het bijna niet te vragen, maar ahum voetbalvrouwen?

“Voel je niks van hoor”, is het droge antwoord van Marianne. “Nee het is echt flauwekul, in de eerste plaats kom ik gewoon kijken naar Henk. Bovendien zijn de rest van de meiden gewoon aardig en gezellig. Het hele fenomeen voetbalvrouw is zwaar overdreven. De één vind het belangrijker om merkkleding te dragen dan de ander, maar dat is toch overal? Bovendien als je kijkt naar vrouwen van artiesten, dan zie je er misschien wel meer in Prada en Gucci lopen.”

Zou één van jullie mee doen aan Sterren Dansen op het IJs?

Henk: ”We zijn wel een keer benaderd, maar ik begin er sowieso niet aan. Het zou ook echt niet mogen,ik kan het me niet veroorloven om geblesseerd te raken. Het is meer iets voor Marianne.” “Nee hoor, ik ga meer voor de snelheid.” Antwoordt Marianne prompt.

Hebben jullie nog wensen?

Marianne: “Ik zou graag nog een paar keer een podium beklimmen.” Henk: “Gezond blijven, dat is toch wel het belangrijkste wat er is.”

We hebben een leuk gesprek gehad, Henk en Marianne, ontzettend bedankt dat jullie met je drukke schema’s tijd voor ons hebben vrij gemaakt!

“We doen dit inderdaad niet zoveel, het meeste houden we af. Want we worden zo veel benaderd door de media. Maar speciaal voor deze regio en jullie nieuwe magazine, willen we dit wel doen. Over het algemeen geven we bijna geen interviews. Misschien één keer per jaar. Zo heel af en toe komen we nog wel eens in een sportprogramma, maar meer ook niet. Robert Jensen bijvoorbeeld, wil persé dat we in zijn programma komen, maar daar beginnen we echt niet aan! ”