Dirk-Jan & Petra Nagelhout 1

Dirk-Jan & Petra Nagelhout

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Boer vond vrouw

Hotspots editie 24

Tekst: Esmeralda van der Mee

De Boer zoekt Vrouw-kandidaat uit de populaire tv-serie Dirk-Jan Nagelhout heeft een melkveehouderij en woont samen met zijn vrouw Petra en hun twee kinderen Fleur en Kimo in de Dordogne in Frankrijk. Petra die zelf niet deelnam aan het programma komt oorspronkelijk uit Nijkerk en Dirk-Jan uit ’t Harde en runnen nu als Nederlanders een boerenbedrijf in Frankrijk.

Liefde

Voordat Dirk-Jan en Petra elkaar ontmoetten, woonde Dirk-Jan al een aantal jaren in Frankrijk. Naar aanleiding van het huwelijk van zijn broer met wie hij het bedrijf runt, vonden vrienden het tijd worden om vrijgezel Dirk-Jan op te geven voor het programma Boer zoekt Vrouw. Sindsdien is de Franse boer een bekende Nederlander.

Samen met vriendinnen bezocht de toen vrijgezelle Petra de internetsite van het tv-programma. Omdat duidelijk werd dat Dirk-Jan inmiddels ook weer single was trok ze de stoute schoenen aan en plaatste een berichtje op het forum. Tot haar verrassing kreeg ze de volgende dag al een reactie. Na veel e-mail- en telefooncontact sloeg de vonk definitief over toen ze elkaar eindelijk in levende lijve zagen.

Petra vertelt: “Toen ik Dirk-Jan ontmoette was het liefde op het eerste gezicht. We hadden al vrij snel trouwplannen die al heel snel in een stroomversnelling raakten toen bleek dat ik na een gezamenlijke vakantie zwanger was. Dirk-Jan had toen al een jaar of tien samen met zijn broer een melkveeboerderij in Frankrijk.”

Emigreren

“Ik heb toen radicaal een aantal knopen doorgehakt. Mijn baan opgezegd, huis te koop gezet en me in het Franse avontuur gestort. Ik was ooit een keer in Parijs geweest verder ging mijn beleving van Frankrijk niet, maar ik heb er geen moment over getwijfeld.” “Natuurlijk moest ik wennen aan het leven hier, met name omdat ik zwanger was en alle controles in het ziekenhuis moesten plaatsvinden tot en met de bevalling toe. Dat is toch wel anders dan in Nederland. De afstanden zijn hier veel groter waardoor kraamhulp bijvoorbeeld helemaal niet toegepast wordt, dus je ligt na de bevalling gewoon een paar dagen in het ziekenhuis. En natuurlijk moest ik zorgen dat ik me de taal zo snel mogelijk eigen maakte. Toch ging het eigenlijk heel gemakkelijk en woon ik hier met veel plezier.”

Genieten van de ruimte

“Vooral de ruimte vind ik heerlijk. We wonen aan een doodlopende weg dus er komt nauwelijks iemand voorbij. Ja, daar moet je wel tegen kunnen. In Nederland deed ik veel op de fiets en hier moet ik vanwege de grote afstanden echt de auto pakken. Maar ik houd van het groen om me heen, de kinderen die altijd buiten kunnen spelen, het tuinieren en de rust. Ook het klimaat bevalt me goed. Niet te warm maar altijd net een paar graden hoger dan in Nederland.”

Veel Nederlanders

Uit het verdere gesprek met Petra blijkt dat ze niet de enige pioniers zijn die naar de Dordogne zijn vertrokken. “Onze ‘directe’ buurtjes zijn Frans, maar er wonen hier toch wel erg veel Nederlanders en Engelsen. Veel mensen met een tweede huis of net als wij met een bedrijf. De meeste Nederlanders die hier een bedrijf hebben, hebben ook melkkoeien. Op de een of andere manier trek je toch allemaal naar elkaar toe. Zo vieren we alle verjaardagen met elkaar en de meeste feestdagen. En Dirk-Jan zijn broer en zijn vrouw wonen in een dorpje 5 kilometer verderop. Hun kinderen hebben ongeveer dezelfde leeftijd als de onze waardoor ze regelmatig samen spelen.”

De keuze voor Frankrijk

Hoe Dirk-Jan en zijn broer ooit in Frankrijk terecht zijn gekomen licht Dirk-Jan zelf toe. “Mijn ouders hadden een boerderij in Nederland. Nadat ik klaar was met mijn opleiding heb ik op de boerderij gewerkt, maar er bleek voor mij geen toekomst te zijn in Nederland. Daarom ben ik samen met mijn broer gaan onderzoeken of we naar het buitenland konden uitwijken. We hebben in eerste instantie aan Polen en Denemarken gedacht maar hebben uiteindelijk gekozen voor Frankrijk. Op de bonnefooi zijn we hier naartoe gegaan en vonden al snel werk bij Franse boeren. intussen konden we op ons gemak uitkijken naar een bedrijf voor onszelf. Na anderhalf jaar deed die kans zich voor.” In eerste instantie vonden we een huurbedrijf dat we op den duur konden kopen. Vervolgens hebben we er nog een bedrijf bijgekocht en zo breiden we steeds verder uit. Inmiddels hebben we 300 melkkoeien en 350 hectare grond met een paar man personeel. Ons doel is zover uit te breiden dat we ons voornamelijk nog met het aansturen van het bedrijf bezig hoeven te houden en het boerderijwerk zelf door personeel wordt gedaan. Het risico dat je op den duur door lichamelijke klachten je werk niet meer kunt doen is te groot, dus we willen onszelf wel indekken voor de toekomst. Ik heb genoeg bedrijven daardoor kapot zien gaan. Maar het is een keuze die je maakt en de toekomst zal uitwijzen of het de juiste is.”

Logeren in Frankrijk

Intussen zit Petra ook niet stil. Naast de zorg voor hun kinderen, is ze pedicure en houdt ze zich bezig met de verhuur van de twee vrolijke pipowagens die ze hebben aangeschaft, opgeknapt en gestyled. “Mensen vinden het heel leuk om hier hun vakantie te vieren. Heerlijk in het buitenleven te logeren. Wakker te worden van de geluiden van de natuur in plaats van voorbij razend verkeer. Elke wagen heeft een eigen terras en is uniek ingericht en van alle gemakken voorzien. We zitten vlakbij het bos, hebben onze eigen geitenweide en in de buurt is zowel een zwemmeertje als een vismeertje. Vooral voor kinderen is het natuurlijk heerlijk. Ze mogen ook meekijken op de boerderij, als er een kalfje geboren wordt of meehelpen koeien melken. Er staat een trampoline van onze kinderen, schommels en genoeg fietsjes en speelgoed om mee te spelen.”

Heimwee naar Nederland

Hoewel ze inmiddels helemaal in hun Franse leventje zijn ingeburgerd, blijven ze natuurlijk Nederlanders in hart en nieren en missen kleine dagelijkse gewoontes uit de lage landen. Toch zit er volgens Dirk-Jan niet zoveel verschil tussen een Franse en een Nederlandse boer: “Ze klagen allebei,” bekijkt hij de omstandigheden nuchter. “Natuurlijk mis ik familie en vrienden, maar we hebben hier ook een sociaal netwerk opgebouwd. Het verschil is dat Nederlanders wat meer recht door zee zijn en dat je daardoor weet waar je aan toe bent. Een Fransman zal altijd beleefd zijn, de hand schudden en vriendelijk ‘bonjour’ zeggen maar je weet nooit of het gemeend is.” Petra heeft voornamelijk moeite met de afstanden. “Ik mis vooral het fietsen. Het feit dat alles lekker bereikbaar is. Ik vond het altijd heerlijk om op zaterdagmorgen de fiets te pakken en even naar het centrum te rijden. Een paar boodschappen doen, een terrasje pakken of ergens langsgaan om koffie te drinken. Hier ben je meer op jezelf aangewezen. Gelukkig krijgen we vaak bezoek van onze vrienden en familie en plannen we de schoolvakanties van de kinderen altijd in Nederland. Zij vinden het heerlijk om hier te zijn en genieten juist van de ruimte om ons heen. En natuurlijk besef ik dat we als bedrijf in Nederland nooit zo hard hadden kunnen groeien als we hier in Frankrijk doen. Ach, alles heeft z’n voor- en nadelen.”