Danny de Munk 1

Danny de Munk

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Hoe ouder, hoe gekker

Hotspots editie 28

Tekst: Lilian van de Kamp
Fotografie: Roswitha Geleijns

Omdat zijn carrière als zanger al begon toen hij een twaalfjarig jochie was, kan Danny de Munk (42) inmiddels al zijn dertigjarig jubileum vieren. En dat heeft hij afgelopen maand dan ook goed gedaan met een groot optreden in de Heineken Music Hall. Hoe ouder, hoe gekker, vindt hij zelf. “Maar dan bedoel ik vooral mijn carrière hoor. Hoe ouder ik word, hoe mooier, groter en gekker de dingen zijn die op mijn pad komen.” Toch blikt hij ook nog graag terug op het verleden. Samen met Henk Poort en het publiek haalt hij herinneringen op tijdens Jeugdherinneringen 2, waarmee hij dit seizoen langs de theaters trekt. Een feest der herkenning. “Een vrolijke en gezellige avond uit, met liedjes die iedereen mee kan zingen.” Op 27 februari zijn Danny en Henk te zien in Theater Harderwijk.

Hoe zou jij jouw carrière tot nu toe omschrijven?

“Vooral heel divers. Ik heb heel veel verschillende dingen gedaan. Ciske de Rat, musicals, theater, levenslied. Bij het levenslied liggen mijn roots. Ik voel me zo verdomd alleen, was ook een levenslied. Maar ik heb dus een hele diverse carrière. Ik heb ook nog tv-series gedaan, titelsongs, geacteerd in All Stars en ik heb Jezus mogen spelen in The Passion. Ik kan nog wel verder op blijven scheppen, maar dat ga ik niet doen.”

Wat zou je graag nog willen doen?

“Als het maar iets is waar een uitdaging in zit. The Passion was zoiets: er is natuurlijk een bepaald beeld van Jezus en daar voldoe ik totaal niet aan. Dan vind ik het bijzonder dat ik, ondanks dat, goede kritieken krijg. Dat is iets waar ik van tevoren heel onzeker over ben, maar te gek vind als het goed uitpakt. Je hebt artiesten die alleen platen maken en hun optredens doen, maar dat zou ik te eentonig vinden. Doe mij maar een uitdaging op z’n tijd.”

Heb je dingen gemist omdat je al zo jong bekend was?

“Nee, maar die credits gaan naar mijn ouders. Die hebben er voor gezorgd dat ik me als normale jongen kon bewegen. Ik kon gewoon voetballen met mijn vriendjes. Het was dan wel wat drukker op het plein, maar daar was ik me niet zo van bewust.”

Wat als tante Truus jou niet had opgegeven voor die auditie van Ciske?

“Misschien was ik dan wel helemaal niet het vak in gegaan. Ik heb nooit die ambitie gehad. Ik ben een jongen van de straat en dit is op mijn pad gekomen. En het blijkt goed te hebben uitgepakt. Misschien was ik anders wel dj geworden. Of stukadoor, dat was ook goed geweest. Geluk zit in jezelf. Ik ben wel blij met het leven dat ik leid, maar laat me er niet gek door maken. Ik weet dondersgoed waar ik vandaan kom en zal dat nooit uit het oog verliezen.”

Wat is het grootste verschil tussen de Danny van nu ten opzichte van vroeger?

“Ik laat me niet gek maken door mijn omgeving. Ik leef het leven dat ik zelf wil. Mijn leven. Daar heb ik ook een liedje over gemaakt: Dit is mijn leven. Ik kijk af en toe met verbazing naar anderen. Die zijn helemaal de weg kwijt. Ik blijf dicht bij mezelf. Het is wel hoe ouder, hoe gekker, maar daarmee doel ik op mijn werk.  Dat ik dankbaar mag zijn dat het goed gaat. En dat ik al zo lang mee mag doen. Maar er is niets aan mij veranderd. Ik word alleen wat grijzer. In mijn doen en laten ben ik altijd goudeerlijk geweest.”

Met Jeugdherinneringen 2 ga je terug in de tijd. Wat is de kracht van deze voorstelling?

“Het is gewoon een lekkere avond uit. Onbevangen, interactief, we improviseren de hele boel bij elkaar met het publiek samen. Het is geen kunstzinnig toneelstuk, het  is gewoon een avond entertainment met live band, voor weinig geld. Want eerlijk is eerlijk, de kaartjes zijn niet duur. Weet je wat ik ook vaak merk? Dat als de pauze begint, dat mensen op hun horloge kijken: Huh, is het nu al pauze? Zo zie je maar, een uurtje is zo voorbij als je het naar je zin hebt. En alles wat niet mag volgens de theaterwetten, zoals foto’s nemen en filmen, mag bij Henk en Danny allemaal wel!”

Ben jij opgegroeid met tradities?

“Ja, wij zijn mensen die zingen op de verjaardagen van m’n kinderen of van Jenny. Gezellig ontbijten met z’n allen. Dat soort tradities vind ik belangrijk. We vieren kerst en de dingen die iedereen eigenlijk doet. Ik ben wel een man van tradities.”

December staat vrij in je agenda. Wat ga je dan doen?

“Omdat ik het zo druk heb, met m’n optredens op besloten feesten, Jeugdherinneringen en openbare optredens in casino’s, zorg ik dat ik december vrij houd. De kinderen hebben dan kerstvakantie. Ik geniet ook echt wel van de periodes dat ik bewust vrij neem. Even lekker met vrouw en kinderen ergens naartoe.”

Wat vind jij iets traditioneel Nederlands?

“Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Dat vind ik prettig. Helaas zit niet iedereen in diezelfde realiteit… Maar ik meen het, ik ben blij dat ik met beide voeten in de klei sta. Ik houd me er ook aan: ik doe wel normaal, dan doe ik al gek genoeg.”

Maar niet iedereen doet dat volgens jou?

“Ja, maar dat is een karakterding. Ik ken mensen die pas ergens in de twintig zijn, maar al heel ouwelijk zijn voor hun leeftijd. Dat zie ik tijdens premières wel eens, dan worden er interviews gehouden en dan denk ik, jeetje, wat een diplomatieke antwoorden. Dat haat ik. Wees gewoon jezelf. Ik vind dat jammer, want zo iemand verliest zijn eigen identiteit.”

Jij bent wel, als een van de weinige mensen in jouw vak, jezelf gebleven.

“Tja, de een vindt dat prettig en vindt mij leuk. En de ander vindt mij iets te emotioneel. Maar ik heb liever te emotioneel, dan een koelkast die diplomatieke antwoorden geeft. Ik vind het jammer als iemand te veel met de pers bezig is. Zeg gewoon wat je denkt.”

Komt er binnenkort weer iets nieuws van je uit?

“Er komt heel veel aan, schat. Ik ben met een album bezig, maar dat zal volgend jaar worden. Ik ben in ieder geval met Jeugdherinneringen bezig tot en met april. En dat ga ik groots eindigen met een concert in Paradiso op 29 mei, dus er komt nog een klap op de vuurpijl. En er komt nog meer bij, maar daar kan ik je nu helaas nog niets over vertellen. Ik ben heel blij dat mijn carrière zo breed is. Ik kan me oriënteren op het zangvlak, een album, optredens, theatertour, wie weet nog wat televisiedingen, enzovoort. Een normaal iemand heeft maar één ding om op te focussen. Ik ben ook heel dankbaar dat ik deze kansen krijg en ook kan benutten.”