Bert Konterman 1

Bert Konterman

Geplaatst op Categorieën Sterke verhalen

Ook na voetbal carrière een duizendpoot

Hotspots Editie 12

Nadat Konterman een half jaar op vrijwillige basis als technisch manager had gefungeerd, ligt er nu een driejarig contract voor hem klaar. “Met FC Zwollevoorzitter Adriaan Visser is geëvalueerd hoe de vlag er bij hangt en de club is uitermate tevreden. We zijn nagenoeg rond en ik ga een driejarig dienstverband aan. FC Zwolle wil binnen drie of vier jaar terug naar de Eredivisie en dat is geen gebakken lucht.” De jeugdopleiding is volgens hem een belangrijke pijler. “Bij Zwolle hebben we nog niet de erkenning van Regionale Jeugdopleiding van de KNVB gekregen, maar daar gaan we wel voor en dat moet ons gaan lukken. De voetbalbond wil het huidige aantal jeugdafdelingen (40) terugbrengen naar zo’n veertien tot zestien en wij zijn zo eigenwijs om daar bij te willen zijn. We willen niet fuseren, maar onafhankelijk blijven. Dat binnen een regio van één miljoen inwoners. Buiten de omgeving kijken we verder naar onder andere Harderwijk, Lelystad en Apeldoorn.”

Niet de ultieme droom

Konterman is bij FC Zwolle terug bij de club waar het voor hem allemaal begon. In 1989 kreeg hij er zijn eerste profcontract. “Ik wilde nooit profvoetballer worden, maar toen ik werd gevraagd om in de A1 te komen spelen, heb ik ‘ja’ gezegd. Ik vond sport geweldig en wilde graag gymleraar worden. Maar ook oriënteerde ik me op een beroep als natuurboswachter. Ik kwam bij PEC Zwolle binnen samen met Henk Timmer. Van die lichting zijn wij de enigen die later prof zijn geworden. Dat was op mijn achttiende en ik verdiende 1500 gulden per maand. Het was niet de ultieme droom, omdat die tijd nog veel voetballers semiprof waren en er een baantje bij hadden. Toen ik prof werd, ben ik de ALO in Groningen gaan doen. Vanaf die tijd ben ik mij wel van een bestaan als profvoetballer bewust geworden, maar ik dacht dat ik wel een jaartje of vijftien bij PEC zou blijven.”

Hoe anders zou het lopen. Onder de vleugels van Theo de Jong, Kontermans trainer bij zowel Zwolle, Cambuur als Willem II, ontwikkelde hij zich stormachtig. “Vanaf Willem II is het heel rap gegaan. Ik ben als rechtsback ontdekt, daarna naar het centrum gegaan en later heb ik veel op het middenveld gespeeld. Ik was multifunctioneel, had een redelijke techniek maar een enorm loopvermogen. Verder was ik atletisch, mijn overzicht was wel goed en ik kon wel makkelijk scoren. Mijn spel was een mix van doen en denken.”

Zijn kwaliteiten waren ook de topclubs niet ontgaan en in 1998 verhuisde Konterman voor zes miljoen gulden van Willem II naar Feyenoord, waar hij zijn grootste successen vierde. “Natuurlijk het landskampioenschap van het seizoen 1998-1999, maar ook de wedstrijden in de Champions League het seizoen er na, waar we met Feyenoord in de tweede ronde speelden tegen Chelsea, Lazio Roma en Marseille. We hebben toen een kwartfinaleplaats laten liggen.”

Inmiddels had Konterman ook de status van international verworven.
“Met het Nederlands elftal speelde ik de zomer van ’99 twee aardige wedstrijden tegen Brazilië. Die zomer speelde ook de interesse van Real Madrid, maar daar was ik toen niet aan toe.” Konterman had één van de duurste Nederlandse voetballers kunnen worden, maar Feyenoord hield de miljoenentransfer tegen. “Real had 20 miljoen gulden geboden, maar dat was toen niet genoeg voor Feyenoord.” Een jaar later verhuisde hij alsnog naar het buitenland. “Hoewel ik altijd heb gezegd dat ik ooit in de Engelse of Duitse competitie wilde spelen, was het voor mij ook: wie het eerst komt, wie het eerst maalt.” Dat werd Glasgow Rangers, dat twaalf miljoen gulden overhad voor de middenvelder. “Het heeft me misschien een paar interlands gekost, want de toenmalige bondscoach Louis van Gaal nam de Schotse competitie niet zo serieus. Maar ik heb de allermooiste trips meegemaakt en mijn dochter is in Schotland geboren. Ik kan het land iedereen aanraden. Het is twee keer zo groot als Nederland, maar er wonen slechts vijf miljoen mensen. Er heerst nog respect in het verkeer en de warmte en aandacht zie je overal terug in de maatschappij.” Nadat Konterman drie jaar had genoten van het leven in Schotland, sloot hij zijn carrière op 33-jarige leeftijd voortijdig af bij Vitesse. “Ik had alles meegemaakt, maar het laatste jaar ging het plezier weg. De gewenning aan topsportbeleving miste ik bij Vitesse en daar kon ik niet mee omgaan. Ik heb dan ook bewust mijn contract ingeleverd en heb daar tot de dag van vandaag geen spijt van. Als ik terugkijk op mijn voetbalcarrière, denk ik dat ik er nagenoeg het maximale heb uitgehaald en dat geeft rust. Ik ben bijna niet geblesseerd geweest en heb daardoor nauwelijks wedstrijden gemist. Ik heb 12 interlands gespeeld en een EK in eigen land meegemaakt. Dat was geweldig! De sfeer in 2000 was vergelijkbaar met in 1988. Tegenwoordig slaat het een beetje door naar carnavalesk en verdwijnt het spelletje naar de achtergrond.”

Wereldkampioenschappen

In principe zal Konterman niet op eigen houtje afreizen naar Zuid Afrika om het WK te bezoeken. “Tijdens het WK in Duitsland en het EK in Zwitserland heb ik voor Nederlandse bedrijven over de sfeer gepraat en verteld wat er zoal op de wedstrijddag gebeurt. Alleen als ik weer uitgenodigd word door bedrijven ga ik er naar toe, maar anders zal ik voor de buis zitten. Dan kijk ik echt als trainer. Ik hoop op open voetbal en ben benieuwd naar nieuwe trends. Met alle respect voor Nederland, maar in 2008 tijdens de kwartfinale tegen Rusland kon ik echt genieten hoe Guus Hiddink ons met Rusland helemaal vastzette en er vervolgens overheen liep. Natuurlijk was ik teleurgesteld, maar het was terecht dat Rusland Nederland toen uit het toernooi kegelde. Komende zomer kan Nederland ver komen, maar zal het toernooi naar mijn verwachting niet winnen. Ik denk eerder aan een kwart- of misschien een halve finale.” Konterman signaleert dat de voetbalwereld behoorlijk is veranderd in vergelijking met de tijd dat hij zelf nog speelde. “Tegenwoordig is zelfs voor al onze jeugdspelers alles geregeld. Kleding, schoentjes, eten op de club. Je merkt wel dat het daardoor minder homogeen en saamhorig is geworden. Spelers gaan na een wedstrijd steeds sneller uit elkaar. Het klaverjassen is vervangen door de MP3-speler en de Playstation. Iedereen leeft meer in zijn eigen wereldje en dat gaat volgens mij ten koste van de kwaliteit van het voetbal. Ik ben veel met de spelers van de C1 van Zwolle bezig. Wij staan aan de zijlijn om ze te helpen aan het begin van hun carrière als prof. Maar uiteindelijk moeten ze zelf de juiste keuzes maken. Het is net zoals je je kind leert fietsen en uiteindelijk moet los laten. Ik heb ook spelers begeleid maar als makelaar is het sturen van spelers veel moeilijker, doordat je veel minder contact met ze hebt. Dan belde je ze op en een week later zaten ze weer in een ravijn. Nu zie ik de spelers vijf keer in de week en op zaterdag.”

Geloof

Konterman is Nederlands hervormd opgevoed en het geloof in God is belangrijk voor hem. “Ik vind er rust en geduld in terug. Voorheen was het wel eens moeizaam om er voor uit te komen, maar nu is de openheid bij voetballers best groot en dat is een mooi teken. Ik vind het een zegen dat ik gezond ben en hier geboren ben, in plaats van bijvoorbeeld Afrika. Ook mijn kinderen zijn gezond en dat vind ik een gigantische zegen. Men is in Nederland veel te veel gewend aan vanzelfsprekendheden. Liever zijn we er ons elke dag bewust van dat wij het goed hebben. De trein dendert door, maar we mogen daar best wel eens bij stil staan of uit het raampje kijken naar andere werelddelen. Ik vind het belangrijk te weten waarvoor je leeft in deze hectische maatschappij. Ik denk ook dat heel veel normen en waarden uit de Bijbel bijdragen aan een prettige maatschappij. Die prettige omgang met elkaar mis ik nog wel eens.”